Tag archieven: gender

Vertroebel puurheid

Onderstaande tekst werd zondag 9 november 2025 uitgesproken door vreer namens het Platform Stop Racisme en Fascisme

Het is in deze dagen heel belangrijk dat we samenkomen om de nacht van gebroken glas, de Rijkskristallnacht, uit 1938 te herdenken. Deze pogrom was het begin van de intensivering van de Jodenvervolging in nazi Duitsland. Met gevolgen voor veel andere groepen ook. Daarom staan we hier als Platform Stop Racisme en Fascisme, samen met Mokum tegen Fascisme, en antizionistisch Joods Erev Rav.

Vanaf de Dam kwam een stille tocht van “No pasarán” de herdenking versterken

Wereldwijd en zeker ook in Nederland leven we in een steeds gevaarlijker situatie. De racistische PVV is vrijwel de grootste partij in de Tweede Kamer en geeft al decennia de toon aan waar het gaat om vluchtelingen en arbeidsmigranten. ‘Fatsoenlijk’ extreemrechts van JA21 en complottheoriepartij FvD hebben de verloren zetels van Schreeuwwitje (Wilders) gewonnen. En dan is er nog de steeds extremer wordende BBB. De VVD helpt met groot genoegen mee de democratie te slopen en van de verrechtste verkiezingswinnaar D66 moeten we maar afwachten wat ze brengen. Hard rechts beleid met een glimlach. Links is in de Kamer nog nooit zo klein geweest, het is alleen Groen Links/PvdA, Partij voor de Dieren en de Socialistische Partij, met 26 zetels samen. We moeten het dus van elkaar hebben. Van de strijd op straat. Laten we elkaar dus vasthouden, dus armen inhaken en verzetten.

Nooit meer is nu en geldt voor iedereen.

1938

Omdat we een historische gebeurtenis herdenken, kunnen we niet om een stukje geschiedenis heen. De Tweede Wereldoorlog, het fascisme. De geplande vernietiging van miljoenen mensenlevens. Vanavond herdenken we een begin daarvan, de nacht van gebroken ruiten en het in de hens steken van Joodse winkels in nazi-Duitsland in 1938. 1400 synagoges werden in brand gestoken en 7500 winkels werden vernield. Door de SA, de paramilitaire afdeling van de nazipartij NSDAP.

Maar als het alleen om het historische ging, hadden we bijna een klein eind verderop in de Snoge (Portugese synagoge op het Jonas Daniel Meijerplein, waar de officiële herdenking plaatsvindt) kunnen zitten. Ware het niet dat die vol met zelfkastijders en ontkenners van de Israëlische genocide in Palestina zit.

Foto van de spreker, vreer, met rode hoodie, witte kuffiye en grijze pet. Hen staat achter een lezenaar met een t -shirt daarop met de tekst "Never again is now¨
Toespraak van vreer, namens het Platform Stop Racisme en Fascisme

Klimaatracisme

Wij verbinden nadrukkelijk het verleden en het heden en waarschuwen voor een foute toekomst. Eenzelfde situatie als in de jaren 1930 treedt nu ook op: een kapitalisme in crisis dat teveel geld en te weinig afzetmarkten heeft. En verschillend met vorige eeuw gaat het nu om onbekommerd megawinsten te maken, oppotten ten koste van alles en iedereen. Dat de wereld naar de gallemiezen gaat, koraal massaal afsterft en de temperatuur en de zeespiegel waarschijnlijk onherroepelijk hard stijgen: na hen de zondvloed De kapitaalbezitters komen uit het noorden en de last is met name in het oosten en zuiden van de wereld. Groter dan in onze contreien omdat ze door constante uitbuiting zich minder hebben kunnen voorbereiden noch tegengas geven. Dat noemen we klimaatracisme, de gevolgen van die uitbuiting, onze telefoons en tablets zijn een product van klimaatracisme, de elektrische deelauto is een product van klimaatracisme. De genocidale oorlogen, afslachtingen van Soedan en Congo zijn klimaatracisme. De bezetting en apartheid en genocide in Palestina is ook klimaatracisme. Een voorpost van het Westen voor onze fossiele energiebelangen. Het is ook kolonialisme. Israël is de jongste westerse koloniale plunderaar en doet volop mee in de wedstrijd wie het hardst de inheemse bevolking kan uitroeien.

Cellist David Prins verzorgde de muziek

Zondebokken

En om het naar hier te verbinden, we zien duidelijk dat kapitalisme niet zonder racisme kan. Niet zonder zondebokken. Niet alle zondebokken zijn gekozen op grond van hun huidskleur, hun racialisatie. Trans personen en ook cis vrouwen worden op hun gender, hun geslacht gekozen. Intersekse mensen worden op hun afwijkende lichaam gepakt en moeten behandeling ondergaan; trans mensen mogen geen behandeling ondergaan als het aan rechts ligt. En als ze niet wit zijn is hun situatie des te erger. Arbeidsmigranten worden liefst beroerd behandeld als het aan de werkgevers ligt.

Puurheid

Fascisme is bezeten van puurheid, reinheid. Daar was nazi-Duitsland ook goed in; wie geen “Ariër¨ was, was minderwaardig of onrein, ontaard. Diezelfde puurheidsdrift wordt nu ook gehanteerd en is levensgevaarlijk; die zit achter de fascistische hoofddoekenhaat. Achter de homofobie, achter de halalhaat.

Als queer antifascist en antiracist denk ik dat we ale zuiverheidsverhalen moeten verwerpen en volop knoeien met categorieën, muren tussen concepten wegslopen. Leve de chaos, weg met de orde. Niks geen Ordnung muss sein. Laat honderd genders en seksualiteiten bloeien. Laat honderd culturen bloeien. Geniet van de veelkleurigheid, maar verzet je tegen de intolerantie die tolerantie onmogelijk maakt. Niet alleen de toekomst moet veelkleurig zijn, ook het heden. Dus word, wees veelkleurig en pimp wat saai is.

VerzoeXchrift

Amsterdam, 21-10-24

Edelachtbare, beste rechter,

Dit schrijven bevat mijn verzoekschrift voor het wijzigen van de geslachtsaanduiding op geboorteakte en in de gemeentelijke basisadministratie (en overal verder) van V naar X voor onbekend, niet relevant, et cetera.

Ik verander dan graag mijn huidige voornamen (Judith Esther) in Judith Vreer.

Dat voor het formele gedeelte. Nu de motivatie. Kijkt u eens naar mijn mailadres bovenaan 🙂 Ik heb het al jaaaaren. Misschien wel vanaf 2001. Ik gebruik de naam vreer (die ik zelf dus alleen in onderkast schrijf) al sinds 1998. Vreer komt van me|vrouw x me|neer = me|vreer => vreer. Op die manier dus. Mocht u bekend zijn met het Engelse Mx, mixter/mixture … dit is de Nederlandse variant. Zelf bedacht met mijn toenmalige vriendinnetje

In 2001 ging ik voor een internetaanbieder werken en kon gratis een domein registreren, dat werd vreer.net. Toen heb ik ook toogendered@vreer.net (too gendered, te zeer gegenderd) in gebruik genomen.

In 2002 ben ik een groep begonnen voor trans en (avant la lettre) non-binaire mensen, in Amsterdam. Toentertijd bestond er alleen nog zelfhulp voor zich als man/vrouw identificerende trans mensen. Dat werd de Noodles; voor zelfbeschikking in gender, sekse en seksuele voorkeur.

In 2004 hield ik een workshop over non-binaire taalgebruik op de T3 (Travestie, Transseksualiteit, Transgender) conferentie bij de Schorerstichting die was georganiseerd door de St. T-Image voor transgender beeldvorming.

Na mijn initiële gendertransitie voelde ik mij niet helemaal comfortabel met de aanduiding “vrouw”. Daar was ik (in het algemeen, vanuit radicaalfeministische principes) al kritisch op, maar er was nog geen gangbare terminologie in die dagen. De term transgenderist begon op te komen, maar had een andere focus die niet voor mij gold. Pas later kwamen genderqueer en nonbinair in zwang (Thorne en Kam-Tuck Yip zien de eerste referenties ca. tien jaar geleden. Zie https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC6830980/) Voor die tijd gebruikte ik wel gender outlaw, en trans* (met een asterisk als wildcard suffix, naar Duitse en Spaanstalige tradities, die de breedte van het trans spectrum zo wilden aangeven).

Toen in de jaren 1990 de eerste mensen ijverden voort zorg op maat, niet het volle menu, maar a la carte, vond ik dat heel belangrijk. Voor mij was dat toen nog een stap te ver. Al heb ik een paar jaar later toch enige wijzigingen geregeld in mijn zorgmenu.

Ik zie dat ik in 2011 al een stuk heb geschreven “Hoop in binaire dagen”. https://www.vreer.net/hoop-in-binaire-dagen/ waarin ik vooruitkijkend op de wet zoals deze geworden is, pleit voor een derde optie zolang we nog genderregistratie hebben. Ik behoor hoogstwaarschijnlijk tot de eerste groep non-binairen in Nederland.

In de kersteditie van de Volkskrant verscheen nog een foto en kort interview met mij., waarin ik ook zeg “zo de wind waait, waait mijn gender”. Dat is dus gedocumenteerd 🙂

Fast forward naar de recentste jaren. Ik ben op internationaal en nationaal niveau betrokken geweest bij verbetering van Legal Gender Recognition en gezondheidszorg voor trans mensen, inclusief non-binaire personen. Ik was een van de eersten om bij het ministerie te ijveren voor een betere geslachtswijzigingswetgeving. Niet alleen voor anderen, maar zeker ook voor mezelf. Vanuit mijn voormalige bureautje in trans en intersekse mensenrechteneducatie, Vreerwerk, heb ik ook commentaar gegeven op het wetsvoorstel dat door de Kamer is afgefakkeld in de eerste grote golf van genderpopulisme. Het zal u niet ontgaan zijn. Het maakt uw werk ook drukker. Mijn bijdrage staat online als https://www.vreerwerk.org/zonder-x-wordt-het-niks/ Op die site heb al eerder betoogd hoezeer ik ontevreden ben over het beperkte voorstellingsvermogen van betrokkenen. https://vreerwerk.org/are-the-netherlands-about-to-abolish-gender-registration/ Het is een utopisch betoog achteraf gezien. Ik geef niet alleen abstracte politiek-filosofische argumenten. Ik sta er zelf midden in, wat denk ik ook de kwalificaties verklaart: Superfluous, stupid.

Een jaar of zes geleden hoorde ik van agender. Die term past ook wel goed bij me. Ik heb niet zo’n vaste genderidentiteit. Ik heb ook wel belangrijkere dingen te doen in mijn leven 😉 Een groot deel van mijn persoonlijke strijd in mijn leven heeft te maken met erkenning krijgen en de wereld te verbeteren; hierin en verder. Van de bijna 33 jaar na de eerste stap naar een andere genderbeleving leef ik dus al een dikke 25 in een niet-binair gegenderde identiteit (voor zover het ontbreken van een genderidentiteit er ook een is [parallel aan de vraag rond atheïsme]).

Dit alles is denk ik voldoende om u te doen inzien dat ook voor mij de oplossing van een X in mijn papieren/records een passende is. Ik ga never nooit niet terug en zal eerder ijveren voor het totaal afschaffen van genderregistratie op het bestaande niveau.

Met vriendelijke groet, en met dank voor uw positieve grondhouding,

vreer

Fighting the anti-gender movement with academic feminists

On April 19, 2023 I gave a reflection on an elaborate written introduction to the theory group of the CCINDLE project. The abbreviation stands for “Co-Creating Inclusive Intersectional Democratic Spaces Across Europe”. The project aims to contribute to the strengthening and re-invigorating of intersectional feminism and European democracies through theoretical and practical feminist theories, coalitions, and strategies. It assumes that feminist theories and activism are vital and essential sources of resisting anti-gender discourses and undemocratic politics, and to re-kindling citizens’ engagement with democratic institutions and values. They recognize that the increasing challenges posed to European democracies and the escalating dynamics of anti-gender, homophobic and xenophobic mobilizations require a combination of excellent academic research and well-informed practical solutions which: a) are clearly feminist, anti-homophobic and anti-racist, b) could efficiently support high quality democratic governance, c) may strengthen responses to authoritarian and anti-gender efforts.

So when project leader prof. Mieke Verloo invited m to speak – as a valued activist, I didn’t hesitate and wrote (and spoke) the following.

Good afternoon everyone.


Logo of the Ccindle (pronounced "Co cindle) project


I want to thank the organisers for inviting me and granting me the opportunity to reflect on the CCINDLE project and the statement of the project at hand. The project couldn’t be timelier with the anti-gender movement winning state by state in the USA and also getting stronger every time here in Europe. My reflection will be a personal one, as I have been invited as an activist. I still read my share of academic work, one or two articles a week; I used to read chunks of monographs and dissertations over lunch and dinner, but I have left that habit. This just serves to show I am not ‘just’ a street activist, I once aspired to be a rogue scholar [emphasis on rogue] 😉 Part from founding several trans groups, organisations and some board memberships, I do research into What constitutes good trans health care.

I want to thank the WP1 [Work Package; many projects are chopped up in sub-projects these days] preparation group for their elaborate document that I will use to reflect on. In the panel I will pay more attention to some questions posed to the panellists.

I will give a more personal political story (an oxymoron in a sense, as the personal is always political and vice versa). I am from the days that in Europe transgender meant someone who was uncomfortable with the mainstream medical, social and legal approach that a trans person had to change their body “as far as possible”. It was a rare phenomenon in the early nineties, but got more attention every year. It was a typical normalisation process with an aim of acceptance for both the medical interventions and the people undergoing them because of their gender identity issues.

For lack of better words, I used to consider myself a lesbian transsexual. Never a woman, as a woman was submissive according to Monique Wittig. Only with the reading of Kate Bornstein’s “Gender Outlaw” did I get a first glimpse of what was possible. Soon after I discovered Sandy Stone’s “The Empire Strikes Back, a Posttranssexual manifesto”. This manifesto was a reaction by Sandy Stone on Janice Raymond’s “The Transsexual Empire, the making of the she-male.” Raymond is the transphobic goddess that the author of Harry Potter prays to. They may even be friends. Raymond – Godmother of TERF – was responsible for the closing of many “experimental” trans clinics in the USA in the 1980s. Raymonds denials of her influence on this are decently dissected by Cristan Williams on transadvocate.com. The O.T., Original Terf, doubles down on her terfiness in her most recent book “Doublethink” that saw the light end 2021, and of course works with social contagion and “Rapid Onset of Gender Dysphoria”. Those stories haunt me in my nightmares and nowadays during the days too. So I am pretty familiar with all the rhetoric of the anti gender movement.

Title and author of the text on a whote page with a drawing of men in rococo clothing studying the legs of a statue

The Empire strikes back: a Posttransexual manifesto


I am one of the first trans political activists in the Netherlands, as someone who politicised being trans. In the early 1980s we had a group of trans women petitioning the government for a real regulation for legal gender recognition, and they were very brave for accepting to be interviewed on TV news, while everyone had their medical assistance abroad, mostly in Casablanca, later USA or Thailand. Some found a decent surgeon in Germany but everything was quite complicated in the days before legal gender change was really possible. Before the 1985 law trans people depended on judges accepting an “Oops, different sex development” argumentation from doctors, as we were mostly using legislation meant for intersex people whose sex development turned out differently than expected from a passing glance at the baby’s genitals.

Having started in the trans inclusive lesbian scene of Amsterdam early 1990s and thanks to the starting public and then still web-less internet with its Usenet discussion groups, many of the contemporary “discussions” are old to me. Only Rapid Onset Of Gender Dysphoria is a new kid on the block, but actually just a cloning of the age old adage “But Ze Childrenz!” that we know from the homophobic conservatives, secular and religious.

Simpsons styled meme "WOn't somebody please think of the children"

One of the ideologies and political practices this work package of CCINDLE looks at, is fascism. To that I want to add something I very recently found out thanks to someone bringing it to my attention on social media.
In the wake of ISIS genocides in Iraq, an enormous grassroots interest in ending the cycle of violence and promoting a lasting peace, became visible. For the Iraq Project for Genocide Prevention and Accountability that was the reason to change their name to Lemkin Institute for Genocide Prevention. Among their projects is an Ukraine project, one on Somaliland, on Iraq, Arenia. But also a Transphobia project. That must have been a reason for them to issue their November 29. 2022 statement equating the “gender critical” movement in the USA with a fascist movement with genocidal intentions. The institute is not affiliated with big human rights players as Amnesty or HRW, not cooperating with the UN, but they work form a clear vision of the intention of Rafal Lemkin’s work on the Genocide Convention.

Logo of the LEmkin Institute for the Prevention of Genocide with a leftward pointing flower before the text
I give you two quotes

The Lemkin Institute believes that the so-called “gender critical movement” that is behind these laws is a fascist movement furthering a specifically genocidal ideology that seeks the complete eradication of trans identity from the world.”


And

While members of the gender critical movement may argue that they do not seek to kill the physical bodies of transgender people, they do openly seek to eradicate transgender identity from the world, following a genocidal logic similar to the US, Canadian, and Australian boarding schools that sought to “kill the Indian, [and] save the man.”



So I think it is pretty clear what kind of a danger we are dealing with here. For trans people and anyone not conforming to the WASP ideal. And that means we have a bigger fight than ”just” the anti gender movement to engage with. That is visible in the fact that those who try to whip up the masses to speak out against gender non-conformity in any form, also against drag queens like last Sunday in Rotterdam, are indeed plain fascists. And TERFs are the National Socialist Women’s Movement.

I put an emphasis on this because I think it does help. If we reason with the comparison of roughly a hundred years ago, we may see some developments clearer. Though we should not fall in the trap of seeing it as history repeating itself. Fascism was always already very gender reactionary. Of course we must look further and deeper, as the passing of time and this new iteration of never really defeated fascism can highlight hitherto less invisible tendencies. Also, we should ot stop by highlighting its ugly racist and sexist face, it is a whole restructuration for a mega profit capitalist 0.00001%. Not in a mechanistic way of course. That ias the surplus value of this CCINDLE project to do feminist knowledge and strategy production on this.

I often feel like the old woman of the memes saying “I can’t believe we have to fight this shit again”. That has everything to do with the current day capitalist crisis – weirdly enough I find the word capitalism only once in the statement where it is the main protagonist of the whole shit we are going through.

The only way out of this gendercide crisis that we are in, is to fight for a human and planetary rights solution, for queer, feminist, antiracist, anti ableist luxury space communism. I sincerely hope this CCINDLE project will be able to develop tools to effectively battle the gender fascists and related capitalist fellow traveller ilk like Tories everywhere.

Aluta continua,
Adalet, özgürlük, ekmek.
Hasta la victoria siempre.

Thank you

(19-4-2023, Amsterdam. CC v4.0, vreer)

Hoe heb ik het lef

Ik ben nu bijna een jaar of veertig maatschappelijk actief. Mijn eerste ‘wapenfeit’ was denk ik het meedoen aan de regionale organisatie van de Stroomgroep Haarlem-IJmond in 1978/79. IK deed mee, ging mee  naar de demo tegen opslag van hoog radio-actief kernafval in de zoutkoepels van Gasselte en Gasselternijveen in Drenthe. In dezelfde tijd was ik met mijn ouders bij een demonstratie tegen Berufsverbote (voor linkse leraren en ambtenaren) in Duitsland. IK meende dat ik ook bij een anti-Franco demonstratie ben geweest in die jaren, maar dat bestrijden mijn ouders. wel liepen we vaak in Vredesweektochten. Jong geleerd, oud gedaan zeggen ze.

Poster voor demo tegen opslaf atoomafval in de zoutkoepels

Iets ouder (begin twintig) was ik regelmatig te vinden op Woensdrecht, bevriende vredeskampen en acties in Amsterdam, van onder meer Flikkers tegen Militarisme. Het waren de jaren van de kruisraketten (weer zo’n laffe CDA actie om ze binnen te laten)

Het waren de linkse jaren in Nederland die spijtig genoeg door zware medeplichtigheid van de PvdA onder ex-vakbondsleider en later bankbestuurder Wim Kok (verrader van de arbeidersklasse) en CDA (Lubbers) Of VVD (Wiegel, Bolkestein en ander booswichten) met hun Paarse kabinetten ongedaan zijn gemaakt.

In diezelfde jonge jaren dat ik op school zat had ik goede godsdienstles die mij leerde hoe Bijbelverhalen dan wél gelezen willen worden en zo kwam ik begin twintig bij Frans Breukelman terecht van wie ik uiteindelijk achteraf meer heb geleerd dan toen ik er zat. Zijn zwaar performatieve colleges vol verkondiging vanuit de tekst zelf, leerden dat het ging om het verhogen van de laagsten. Daarmee was ik via de basisbeweging al redelijk vertrouwd geraakt.  Dus studeerde ik een tijdje theologie.Ik stopte daarmee toen ik zag dat de strijd voor het socialisme niet perse een studie theologie behoeft (en er was al Opstand, van Christenen voor het Socialisme). Zoals een medeactivist zegt: daarmee besmet raak je dat niet echt kwijt. Heb ik ook geen probleem mee. De apostel Paulus schreef al “Probeert alle dingen en behoudt het goede” 😉

Het moet halverwege die jaren ’80 zijn geweest dat ik kennis maakte met een band die hun tribe ook wel “Sons and daughters of Thunder and Consolation” noemt: New Model Army. Hoewel zanger Justin Sullivan in een recent interview zegt dat ze een gewone band zijn en niet een politieke band (à la RATM? of Crass of Public Enemy?) liggen hun wortels in de punktijd en snijden ze altijd maatschappelijke politiek thema’s aan, al is dat misschien meer Justins idee dan dat van de rest. In elk geval hebben hun politiek geïnspireerde liederen bij mij  een goed klankbord gevonden. The Charge (over de Britse mijnwerkersstaking), Here comes the war, Burn the castle, Eyes get used to the darkness zijn voorbeelden van Thunder. Consolation vind je in Autumn, Green and Grey, Vagabonds, I need more time … Eigentijdse psalmen als het ware 🙂

"Let's stop tolerating" or "accepting" difference as if we're not SO much better for being DIFFERENT in teh first place. Instead let's CELEBRATE difference becausei nthis world it takes a LOT to be DIFFERENT"

Ik heb dus eigenlijk gewoon een goede achtergrond gekregen in denken over kijken naar en handelen voor rechtvaardigheid. En kennis van geschiedenis van onderliggende groepen heeft ook geleerd dat er altijd verzet is, en dat verzet uiteindelijk loont. voor de lange adem heb je inderdaad ook kennis nodig, naast alleen maar inspiratie. Dus Marx/Mandel lezen, Franz Fanon, Audre Lorde en Maya Angelou en bell hooks over zwarte geschiedenis, literatuur en politiek, Federici en Meulenbelt voor feminisme en Judith Butler en Kate Bornstein om gender beter te begrijpen en te ontleden. Plus alles wat dit verbindt (en waar staat lezen kun je ook denken aan lijken en luisteren). Denk nou niet: jeuk wat veel. Een groot deel is ontgiften (en genieten van mooie taal) want je leert overal zoveel verkeerde zaken …

Ben ik dan een “linkschmensch” zoals raar-rechts dat tegenwoordig noemt? Yep, en proudly so. Nu met een stel andere Amsterdammers bezig de stad BIJ1 te krijgen en radicaal verbindende politiek te gaan voeren. Als je mij ziet zitten daarbij, kun je dat laten weten door op 12 maart volgend jaar op mij te stemmen, lijst BIJ1 (nummer komt in februari), nu op nr. 8.

Veel inspiratie voor een goed jaar vol verbinding, vooral buiten de instituties, maar ook er binnen. Met vegan spekjes of zo 😉

 

Gender .. het blijft ingewikkeld

Hoe zit dat nou met trans* zijn? Is het aangeboren? Verworven? Aangeleerd? Wanneer tel je mee als trans*? Lastige vragen waar ik zelf soms ook nog tast naar het precieze antwoord en vooral één ding heel zeker weet: heel erg veel mensen hebben het gewoon fout en de oude feministes hebben het heel wat beter begrepen dan hen erkenning toevalt. Lees verder

Een kleine genealogie van gender

Het verhaal begint echt einde achttiende, begin negentiende eeuw. Wat wij nu moderne wetenschap noemen vindt zijn basis in de achttiende eeuw. Er vinden dan een aantal bepalende ontwikkelingen plaats.

Monoseksueel model

De medische wetenschap en de biologie beginnen zich van de moraal los te weken en de manier waarop naar lichamen gekeken wordt, ermee gewerkt wordt. Hoe lichamen geïnterpreteerd en geregeerd worden, verschuift drastisch. Vroeger werden mannelijke en vrouwelijke licahemen als ‘hetzelfde maar anders’ beschouwd. Natuurlijk was het mannelijke lichaam de maatstaf aller dingen – zo ging het al een aantal millennia – maar het vrouweljk lichaam en dan met name op het gebied van geslacht, werd gezien als geïnverteerd. De vagina is een naar binnen gekeerde penis, de eierstokken soort teelballen. Men hanteerde een monoseksueel model: er was maar één sekse eigenlijk. De man was actief, maatschappeljik en seksueel, de vrouw werd geacht huiselijk en passief te zijn. Landen waar ze homoseksualiteit verwerpen zijn erg ouderwets, zijn soort van pre-19e eeuws.

Omslag

De omslag komt langzaam maar zeker en met het wetenschappelijk buiten het onderzoek plaatsen van de wetenschapper, de beschouwer is onzichtbaar (Donna Haraway!). Daardoor – en doordat de onderzoeker een (u raadt het al) man is, ligt de focus op verschil in plaats van op overeenkomst. Naast dat veel maatschappelijke functies van mannen en vrouwen al als verschillend werden gedefinieerd (via de symbolische en religieuze moraal). De nadruk komt op differententie-denken te liggen.

Laqueur

De vrouw is geheel anders dan de man en dat wordt vervolgens ook weer als argumentatie gebruikt om haar op haar plaats te houden. Overigens vind je dit grotendeels terug bij Foucault in de Geschiedenis van de seksualiteit. En bij Thomas Laqueur, Making Sex: Body and Gender from the Greeks to Freud.
Via allerhande opvoeding, van thuis en school tot kerk en werk en leger en klooster, tot en met de wetenschap toe: seksueel dimorfisme wordt geplugd als bestaand, als Enig Echte Erkende vorm van bestaan. En alles wordt hier essentialistisch aan opgehangen.

Gekneed

Als je vervolgens nauwkeuriger kijkt naar hoe dit orthopedische regime werkt en weet (via Foucaults Bewaken en straffen) dat middels drang, dwang en straf lichamen en gedragingen een bepaalde richting op worden gekneed, dan kijk je al naar wat in de postmoderne filosofie de productie van lichamen heet. Je leest nu een genealogie omdat het archief van woorden en praktijken rondom lichamen bestudeerd wordt. Ik schrijf over de productie van bepaald soort lichamen en genders.

Ontsnappen

Nu heeft sinds de jaren negentig van de vorige eeuw Judith Butler zich verdienstelijk gemaakt door  te kjiken hoe dit in taal plaatsvond en wat de performatieve aspecten van taal hier doen. Wat vanuit radicaal feministische en marxistische hoek als puur repressief wordt beschreven (On ne naît pas femme, on le devient, Simone de Beauvoir), werkt blijkens o.m. Michel Foucault en Judith Butler veel verfijnder. Je krijgt je rol inderdaad ongeveer met de paplepel ingegoten, maar er zijn nog steeds ontsnappingsmogeljkheden, mensen ontsnappen de facto aan hun geleerde en opgelegde rol. De menselijke diversiteit is inderdad groot, al zou ik dat niet essentialistisch of zelfs (de-)consttructivistisch willen opvatten.

Theorie van Alles

Dit is overigens geen Kleine theorie van Alles (dat met gender en sekse en seksualiteit te maken heeft. Dat kan niet en zou ook in tegenspraak zijn met de multitude benadering, de quere diversiteit (en de  niet queere). Al moet ik anderzijds toegeven dat ik best geneigd ben tot Theories of Everything en evenmin ongevoelig ben voor complottheorieën. Maar dat is meestal onzindelijk denken , dus dat mag een hobby blijven. Mensen kunnen dus uit hun rol vallen. stukken script vergeten, constant een souffleur nodig hebben, van het podium donderen en heel anders tegen het stuk aankijken … Die mensen produceren zich anders. Queers bestaan, resistance is not always futile. En zelfs de Borg zijn niet onfeilbaar.

Kut

Al die theorieën en vooral die vertogen, die werken uit op je zelfbeeld. Die worden op en in je lichaam geschreven. Juist sekse, gender en seksualiteit zijn de heftigste strijdterreinen, daar is al eeuwen de focus van de moraal. Geen lichaamsgebied dat zo ‘beschreven’ is als de kut. Er zullen niet veel mensen meer zijn die echt denken dat je van rukken ruggenmergtering krijgt. (abortus)

Op het lichaam geschreven

Gender wordt nog harder misschien wel op je lijf geschreven dan seksualiteit. En dus is het gevoel van afwijken ook des te urgenter voor sommigen. En gelukkig is er ee stand van de (farmaceutische en chirurgische) techniek die daar een handje bij kan helpen. Maar het is dus wel nurture, als instigator. Daar krijg je maar rare nature van. En raar is dus de heteronormatieve ‘meerderheid’. Tussen aanhalingstekens want zelf zijn ze ook verdeeld versplinterd (mogelijke bondgenoten!) en als je de ongeljkheidsdwepers hun gang laat gaan, hoort er straks niemand meer tot hun groepje. Geloofde ik in een Verelendungstheorie dan zou ik ze vooral stimuleren zo door te gaan.

Afijn, QED dus. o)

Over lovers en genders

Oftewel: ik snap er ook geen flikker meer van (pun intended uiteraard). Een korte vakantie in het zonnige zuiden zette mijn leven redelijk op zhaar kop. En dan gaat iemand als ik doorratelen, dooranalyseren. Maargoed: ik heb een vriendinges opgelopen in Spanje en dat gaat heel goed, danku. En als ware het een domino-spel tikken allerlei stenen elkaar aan en vallen diverse signaleringen op hun plek. Aangezien dit verhaal andere vrerigen, niet-binairen dan wel overstekers kan helpen, laat ik het vooralsnog open (en de vorige is ook open nu).

Lees verder

Gelukkig nieuw gender!

Dit heb ik als Noodles nieuwjaarsbericht de deur uit gestuurd op Oudjaarsdag.

Hames en deren,

Op deze laatste dag van het jaar moet er nog even een laatste mail de deur uit. Wij kunnen het nl. niet nalaten om ook nog even Gelukkig Nieuw Gender te wensen.
Zeker het laatste stuk van het jaar zijn we nogal stil geweest. We hebben evenwel niet stilgezeten. We zij gewoon te druk met allemaal andere genderige en persoonlijke zaken (regelmatig elkaar overlappend) om veel te organiseren. Een aantal van ons zijn alle beschikbare tijd bezig geweest et het ombouwen (jawel!) van het Transgender Netwerk Nederland van een los verband tot een stoere organisatie die bij diverse maatschappelijke geledingen het wel en wee van transgenders in Nederland onder de neus te wrijft. En uiteraard samen met anderen het wee in wel te veranderen (waar het collectieve zaken betreft). Anderen queeren hun werk door gewoon te zijn wie ze zijn. En een ander ligt langdurig in de lappenmand tot ons aller droefheid.

translogo2.jpgDan hebben we het nog niet gehad over de heersende genderkrisis. Door riskant gendergedrag van sommigen is het gender van velen sterk gedevalueerd. Mensen willen hun gender terug of ze willen nu de GQ (Gender-eQuivalent) laag staat voor een habbekrats een ander gender.
Zoals te verwachten zijn de genderautoriteiten zoals bijv. de paus mordicus tegen. Maar ach wij van Noodles roepen gewoon weer vrolijk: wissel je gender! Nu nog eenvoudiger! Nu drie genders voor de moeite van 1! Liever mee dan om verlegen! Dat essentialistische gedoe vinden wij maar niets.

Wij van Noodles vinden dat het goed is om in genders te investeren. Je weet nooit wat je gender later doet. Misschien wordt het wel vreselijk populair. Of niet populair maar wel veel waard. En misschien vind je gewoon je vers aangeschafte gender helemaal te wauw, vet wreed en zo.
Onthoud in elk geval: ook in deze genderkrisis kun je je gehate gender inwisselen voor een ander gender. En als je vindt dat je een heel spannend gender hebt: laat het ons weten! Misschien maken we wel een prijs voor het leukste gender!

Pirates

“We are gender pirates , drawn to the furthest edges of uncharted waters, testing our courage and convictions over and over, inventing ourselves through sheer force of will. We capsize conventions and take no prisoners.”

Deze tekst staat op de muur in Mediamatic Bank waar veel foto’s van de franse fotograaf Kael T. Block hangen in een donker labyrint en waar je leuk met je gender kunt spelen. Een ander mooi citaat luidt: “You are only limited by your phantasies”. Oftewel je kunt zover veranderen als je durft.

Ga daar!