Auteursarchief: vreer

Drag Queen Olympics

Marcha&PattyIk ben ter gelegenheid van de Drag Queen Olympics op Koninninnenacht voor het eerst in ongeveer tien jaar weer eens echt in travestie gegaan. Underground travestie, dat wel. Me uitdossen als vreer die een man speelt die een vrouw speelt: ik had er geen zin in. En bovendien waren Bas en Daria ook best behoorlijk lelijk in hun underground travestie.

De gelegenheid: De Drag Queen Olympics op het Roze Wester Festival
Een fraaie foto van een foeilelijke travestiet van Transsexueel in het melkwegstelsel Transsylvanië. Voor de duidelijkheid, die rode is Daria, die blauwe is mijn alter ego (Miss Marcha).
Ik moet wel zeggen dat ik me vreselijk heb vermaakt ondanks de vers aangeschafte hoge hakken.
Het is me duidelijk dat het Luff trio nog hard moet oefenen om in de top uit te komen, maar toch was ik niet in slechte vorm: met de estafette tandemrace heb ik samen met Fabiola zeer goed gereden (goud) en bij het touwtrekken voor teams won mijn team elke keer. Mede door Fabiola en de uiteindelijke winnares Miss Windy Mills. Die mij in de finale met indivdueel touwtrekken helaas onderuit trok. Toch maar es wat armspieren trainen dan ;o)

Miss Rose Murphy heeft ook een hoop foto’s op haar site staan. Wat meer foto’s van de Noodles in actie staan hier.

RIP Henriëtte Wiersinga

“Het woord transgender vind ik erg mooi, vanwege de dansachtige klank en de symbolische, overdrachtelijke betekenis. Dat verwijst naar die onzichtbare wereld, die voor mij belangrijk is. Transgender in de betekenis van: mensen die zich niet houden aan de codes voor hun gender […].”

Ik voel me geen vrouw en geen man, maar een wezen met verschillende componenten. Een mannelijk wezen met vrouwelijke componenten, of andersom. Ik zal nooit zeggen dat ik een man ben, of een vrouw ben. Dat ben ik allebei niet: ik zit ergens tussen man en vrouw in. Het kan per dag verschillen, maar ik voel me toch een eenheid. Van top tot teen ervaar ik het dubbele in me. Onzijdig voel ik me niet, want dat woord heeft voor mij iets seksloos. Ik denk dat ik boven de geslachten sta. Misschien ben ik wel een engel.

Harriet

De Haagse transgender, Henriëtte Wiersinga is op straat doodgeslagen omdat haar aanvaller haar te irritant vond. Ze kreeg een enorme klap en overleed woensdag. Vermoedelijk leefde ze ook nog onder haar mannelijke naam wanneer de schrijver van onderstaande column haar echt kende.

De 55-jarige Harriët was een bekende verschijning in de binnenstad. Bewoners, winkeliers en andere ondernemers reageren geschokt op zijn/haar dood. Zij was ook actief als begeleider van zieken en stervenden en actief in de kerk.

Woensdagmiddag 28 maart na haar werk naar huis toen hij op het Spui in de binnenstad plots werd neergeslagen. De politie heeft een 26-jarige man aangehouden.

Lees verder

Noord-Chili

Tja, en dan kom je na een lange busreis in Arica aan. Nog half ziek van een opgelopen voedselvergiftiging (de enige gelukkig) stap ik in het Estación de Autobús van Arica uit. Geld opnemen en me een beetje inlezen in de omgeving is mijn eerste prioriteit.

Lees verder

De altiplano

Mijn aanvankelijke – hooggestemde – plan was om met de bus naar Oruro te gaan,met de trein door naar het stadje Uyuni en dan de grote zoutvlakte over te steken. In La Paz was ik al naar de Estado General gegaan, het militaire hoofdkwartier, waar de geografische dienst van Bolivia gevestigd is. Goede gedetailleerde kaarten vinden in Latijns Amerika is sowieso al een verhaal apart.
Maar ja, omdat er om de haverklap gestaakt wordt in Bolivia, ze gaan meteen over tot hongerstakingen, ging dat plan niet door. Ik heb een dag later maar de bus gepakt naar Arica dan. En zo kwam ik dan in Noord-Chili aan.
Gegeven mijn conditie – kortademig en niet teven de ijle lucht bestand bij forse inspanning – zat alles fietsen er dus niet in.De Salar de Uyuni overfietsen is daarnaast ook nog eens een avontuur op zich. Die zoutzee is meer dan 100 x 100 km met alleen in het midden (ongeveer) een eiland. Het lijkt me mooi die expeditie een keer te doen, maar dan ook met een groep. Een mooi voorbeeld van het expeditie-karakter vind je bij Over Zoutgrenzen

Lees verder