Tag Archives: trans

Gender .. het blijft ingewikkeld

Hoe zit dat nou met trans* zijn? Is het aangeboren? Verworven? Aangeleerd? Wanneer tel je mee als trans*? Lastige vragen waar ik zelf soms ook nog tast naar het precieze antwoord en vooral één ding heel zeker weet: heel erg veel mensen hebben het gewoon fout en de oude feministes hebben het heel wat beter begrepen dan hen erkenning toevalt. Continue reading

Amerika is het gevaarlijkste continent voor trans en gendervariante personen. In de VS, Colombia en Brazilië vinden de meeste moorden plaats. Zeker in de VS geldt dat als je zwart en transvrouwe bent, de risico’s hoog zijn. Blijkaar heef Washington DC zich dit aangetrokken en een reclamecampagne gesponsord en ondersteund waarin trans- en gender nonconforme personen zich tonen en vertellen ook deel van DC te ijn. Bekendmaken dat we bestaan en ook mensen zijn helpt. Ik hoop dan ook dat in DC het hate crime percentage sterk zal zakken.

Briefje aan staatssecretaris Teeven

Geachte staatssecretaris Teeven,

Op 3 maart jl. heeft u in een gesprek met COC Nederland aangegeven dat u het voorstel tot wetswijziging van artikel 1:28 BW (opheffing verplichte sterilisatie transgenders) nog voor het zomerreces in zou dienen bij de Tweede Kamer. Met het zomerreces voor de deur is dit tot op heden nog niets gebeurd.

Met het niet indienen in de Kamer van het wetsvoorstel blijft Nederland haar plichten aan de transgendergemeenschap verzaken en blijft Nederland in overtreding van EU en VN verplichtingen. Ook blijft Nederland in gebreke bij het zelf opgelegde nakomen van de Jogjakarta-beginselen.

 Het is een schending van onze mensenrechten dat wij pas correcte identificatiepapieren kunnen krijgen nadat we van onze vruchtbaarheid zijn beroofd. U heeft bij de presentatie het Human Rights Watch rapport over de leefsituatie van transgenders in Nederland toegezegd dit te stoppen.

Voor veel transgenders in Nederland hangt hun levensgeluk in zekere mate af van een vernieuwde wetgeving op de gendererkenning.

Ik wijs u daarom op uw verantwoordelijkheid, en constateer dat u het voorstel niet heeft ingediend. Na vijf jaar ministers die zeggen “voor deze zomer!” is ons geduld op. Mensenrechtenschendingen zijn een ernstige zaak. Ik verwacht dat u dat ook inziet als u er even over nadenkt, in onze schoenen gaat staan. Kunnen we de wet dan direct in de nieuwe Kamer tegemoet zien? Dan kunt u duizenden Nederlanders een aangenamere toekomst verzekeren.

Ik hoop op een antwoord, een belofte die iets waard blijkt en vooral op spoedige actie

Met vriendelijke groet,

J. Vreer Verkerke
Gender education and trans rights
http://www.vreerwerk.org
“Out-of-the-box is where I live”

De genderpolitie

In commentaar op mijn post Close, but no cigar kreeg ik de vraag “Hoe zit het eigenlijk met mensen die tegen hun wil onder die transgender paraplu getrokken worden terwijl ze zichzelf absoluut niet identificeren als transgender? Mensen die vinden dat hun probleem niets te maken heeft met het overschrijden van gendernormen omdat ze immers leven naar hun aangeboren gender, maar die vinden dat het gewoon een lichamelijk probleem is?”

Iemand stelt de € 50.000 vraag. En ik denk dat het tijd is een paar misverstanden uit de wereld te helpen en wat context te geven aan de vraag en de antwoorden.

Wie zich eenmaal veranderd (fysiek of psychisch of juridisch) tot dat andere erkende geslacht voelt behoren en niet tot de transgenders heeft zowel geljk als ongelijk. Individueel gezien ontwikkelt de persoon zich kennelijk tot een persoon met een gender dat in de zelfbeleving – en hopelijk van de maatschappij – vrijwel samenvalt met het ‘doelgender’. Dus als je je na een tijd beslist tot de vrouwen rekent waar je een ‘mannelijke’ oorsprong hebt, dan is dat zo. Vice versa geldt dat natuurlijk ook.
Anderzijds is het onjuist. Want doordat je die verandering ondergaat van een gender naar een ander, en in dit geval van het ene gecodificeerde en gelegaliseerde gender naar het andere, blijf je toch tot de groept transgenders behoren. Je bent niet plotseling cisgender geworden.

Wat ik evenwel belangrijker vind is het hele waardenoordeel dat er achter ligt. Wat is het belang van aanpassen? Dat is het namelijk voor de meesten. Waarom is het zo belangrijk niet meer transgender te zijn? Dat is een belangrijker vraag dan wat de genderpolitie vindt van transen die “echte vrouwen” zijn.

Voor een deel tasten we nog in het duister wat betreft verklaringen over de oorsprong van gendervariaties. Je ziet en hoort steeds vaker van kinderen die vanaf het eerste moment dat ze genderreflectie doen, dat ze zichzelf onderscheiden van anderen (eerste ontwikkeling van het Ik, drie of vier jaar oud) heel duidelijk van zichzelf weten dat ze anders zijn. Dat ze moeten zijn als hun buurmeisje of hun zusje, hun moeder. Maar een kind van die leeftijd kan nog niet aangeven dat het en meisje ís, alleen dat het anders is. Besef van ontwikkeling van wie je bent komt later. Tevens is die ontwikkeling niet autonoom, onbeïnvloed. Omdat het juiste gender hebben zo belangrijk is in onze wereld zal iedereen je ‘corrigeren’ als je het fout hebt. Een van de redenen waarom genderkinderen vaak zo getraumatiseerd zijn. Onder meer Natacha Kennedy heeft ook aangegeven middels onderzoek hoe sterk dat ligt. Genderkinderen denken ook vele malen meer nog dan holebi kinderen over zelfdoding na. Dus je wordt echt wel geprest in een bepaalde rol.
Verder is genderontwikkeling bij kinderen zoals bekend mag zijn ook redelijk “chaotisch”. Het is helemaal niet zeker dat Ludovic (Ma vie en rose) blijft geloven dat er een pootje van het X chromosoom is afgevallen toen de chromosomen via de schoorsteen werden toebedeeld. Voor hetzelfde geld is ie later homoseksueel of bi- of queer. Zonder doorzettend transgevoel. Zou wel jammer zijn, weer een kind verloren voor de revolutie ;o)

(Maatschappelijk is het heel goed te begrijpen dat als je leert dat je niet mag zijn zoals je je voelt, dat niet de ruimte levert die je kunt gebruiken om jezelf vrij te ontwikkelen. Daarom is het ook zo’n misdaad , zo’n gotspe kinderen tot van alles te dwingen onder het mom van hun ontwikkeling. men is hier vaak heel hypocriet in.)

In mijn opinie die geïnformeerd wordt door veel sociaal, historisch en filosofisch onderzoek, is genderontwikkeling niet iets dat vast ligt. Hoe de wereld om je heen over gender denkt is van grote invloed. En bij trans, dan wel gendervariatie is je eigen gevoel anders dan wat de anderen denken in hun kortzichtigheid. Er is geen autonoom, puur onbeïnvloed gendergevoel. je identiteit en expressie ontwikkelen zich. In hoeverre je daarin ruimte voor een autonome individuele ontwikkeling, expressie kunt creëren hangt ook van allerlei factoren af. Waaronder je eigen karakter.

Nu een direct antwoord op de vraag “En degenen dan die zich ‘in het verkeerde lichaam’ geboren voelen? Die zich niet trans maar vrouw voelen?”.  Dat gevoel is echt, maar het is een gebrekkige vertaling van een oorspronkelijk negentiende-eeuwse uitspraak. Gevolg van een niet kunnen conceptualiseren dat je brein een andere mededeling kan doen, overtuiging kan hebben dan de communis opinio over je lichaam voorschrijft dat jij je zou moeten beleven.

Transen zoals we ze nu kennen zijn een twintigste-eeuwse creatie. Eerder was er geen medische technologie beschikbaar om de lichamen zo aan te passen naar het zelfbeeld. In de jaren 1930 zijn de eerste geslachtsaanpassende operaties uitgevoerd, na de jaren vijftig werden het er meer. En het aanbod creëert ook vraag (zie Conway en Olyslager).

Naast technologische ontwikkeling is een andere geheel onderschatte reden van de negentiende-eeuwse formulering van een vrouw in een mannenlichaam zijn (en uiteraard overal vice versa) dat men zich zo sterk niet kon voorstellen dat er gendervariatie was (het duurde ook tot 1869 tot het begrip “homoseksualiteit” gemunt werd. Wat Helen Boyd schrijft oer homoseksualiteit geldt mutatis mutandis ook voor trans “It wasn’t even a closet. No one was denying the closet: honestly, it was more like the whole house just didn’t exist.”

Dan nog een laatste opmerking over aangeboren: ja, gendervariatie is aangeboren, hoe sterk dat gevoel is en wat er mee doet, is ontwikkeling en daar valt geen peil op te trekken en dat moeten we ook niet proberen. dan wil ik serieus eerst overtuigend aangetoond hebben dat heteroseksualiteit en cisgender zijn aangeboren zijn en hoe dat ontstaat. Het is namelijk een politieke en morele vraag wanneer je wel onderzoekt wat en hoe homoseksualiteit en transgender zijn maar niet waarom zo veel mensen neit homo/trans zijn. We leven in een patriarchale biologistische maatschappij waar het mannelijke de norm is. Waarin het uiteindelijk om voortplanting gaat. De man blijft toch altijd een jager. mannen komen van Mars en vrouwen van Venus. Dat soort ideologische onzin.

Dit is het lange antwoord op de vraag waar ik mee begon. En er is geen ja of nee op die vraag tegeven. En de genderpolitie staat altijd met lege handen. Het nieuwe uniform van de genderpolitie is oude wijn in nieuwe zakken. Infighting om wie meer privilege heeft in een situatie van schaarste. “Ik ben de echte underdog, ik heb het meeste te lijden.” Kwatsch.

Veranderingen

Nog voor het jaar uitgaat wil ik een aantal veranderingen starten, meedelen. Bij deze dus..

De grootste: ik ga weg bij TNN en ik ga voor mezelf beginnnen. Wie mij van dichterbij volgt kan gevoeld hebben dat het niet altijd boterde, en dat soms het onderscheid tussen moi en TNN weg was. Dat klopt en is op zich niet slecht. Maar er is wel het nodige voorgevallen tussen mij en TNN waardoor ik uiteindelijk heb gezegd: “I’m out.”

Zonder op de details in te gaan, wil ik kwijt dat TNN mij uiteindelijk netjes heeft behandeld. Voor mijn gevoel is men zich echter niet bewust genoeg van interne minderheidsstress en de noodzaak van queer/feministische uitgangspunten in het werk. Daar is mijn vertrek een resultaat van.
Onder het motto Ultreia, altijd door, altijd verder, ga ik evenwel niet bij de pakken neerzitten maar ik start Vreerwerk. Ik wil en moet werken. En dan liefst zoals ik dat wil. Als eigen baas nu. Met een klein maar gaaf team om mij heen, op de achtergrond.

Vreerwerk gaat zich bezig houden met voorlichting over trans en gender-stereotypes. Aan bedrijven, roze netwerken,overheid, wie maar wil. Met een onvervalst mensenrechten uitgangspunt.

In het zelfde kader wil ik genderreflectie geven aan studenten en zulks. Wat betekent die theorie en wat kan ie betekenen. Daarvoor wil ik ook een aantal artikelen vertalen en misschien zelfs enig werk van Beatriz Preciado uitgegeven krijgen.

En ten derde wil Vreerwerk zich bezig houden met internationale trans* en intersekse advocacy. Idee is dat nu vooral via de VN te doen, maar dat is preliminair. En vooral ondergeschikt aan wat nuttig is.

Een andere verandering ..  “Si todo cambia que yo cambie no es extraño” (Als alles v erandert is het niet erwondelijk dat ik meeverander): Ik wil meer in het Spaans schrijven , Italiaans of Portugees erbij leren, maar moet er ook meer rondhangen om iets te kunnen betekenen. Spanje is op een paar punten ver voorbij de rest van Europa. Daar moeten we voordeel me kunnen behalen om Nederland op die (Trans) punten ook weer verder naar voren te sleuren. Nu de politiek niet meewerkt qua besluiten moeten we kijken hoe we de basis versterken. En internationale inspiratie kan helpen daarbij.

Zoals veel beginnende ondernemers zoek ik gaatjes om in te springen, om bruggen te bouwen en ook voor de lezers geldt: heb je interesse in  of belang bij voorlichting, educatie, reflectie op transgender en raakvlakken met werk, mensenrechten, religie ook. Ken je mensen of instanties waarvan je vindt dat ze dat hebben, leg dan contact. Ik ben in te huren daarvoor.

De voorlopige URL van mijn werksite is vreerwerk.wordpress.com en die is nog in een opzetfase waardoor je soms dingen ziet verschijnen en verdwijnen. Tegen de tijd dat ik begin en tevreden ben, zal dat ophouden ;o)

How To Make Love to a Trans Person

by Gabe Moses, on http://genderqueerchicago.blogspot.com/

Forget the images you’ve learned to attach
To words like cock and clit,
Chest and breasts.
Break those words open
Like a paramedic cracking ribs
To pump blood through a failing heart.
Push your hands inside.
Get them messy.
Scratch new definitions on the bones. 

Get rid of the old words altogether.
Make up new words.
Call it a click or a ditto.
Call it the sound he makes
When you brush your hand against it through his jeans,
When you can hear his heart knocking on the back of his teeth
And every cell in his body is breathing.
Make the arch of her back a language
Name the hollows of each of her vertebrae
When they catch pools of sweat
Like rainwater in a row of paper cups
Align your teeth with this alphabet of her spine
So every word is weighted with the salt of her.

When you peel layers of clothing from his skin
Do not act as though you are changing dressings on a trauma patient
Even though it’s highly likely that you are.
Do not ask if she’s “had the surgery.”
Do not tell him that the needlepoint bruises on his thighs look like they hurt
If you are being offered a body
That has already been laid upon an altar of surgical steel
A sacrifice to whatever gods govern bodies
That come with some assembly required
Whatever you do,
Do not say that the carefully sculpted landscape
Bordered by rocky ridges of scar tissue
Looks almost natural.

If she offers you breastbone
Aching to carve soft fruit from its branches
Though there may be more tissue in the lining of her bra
Than the flesh that rises to meet itLet her ripen in your hands.
Imagine if she’d lost those swells to cancer,
Diabetes,
A car accident instead of an accident of genetics
Would you think of her as less a woman then?
Then think of her as no less one now.

If he offers you a thumb-sized sprout of muscle
Reaching toward you when you kiss him
Like it wants to go deep enough inside you
To scratch his name on the bottom of your heart
Hold it as if it can-
In your hand, in your mouth
Inside the nest of your pelvic bones.
Though his skin may hardly do more than brush yours,
You will feel him deeper than you think.

Realize that bodies are only a fraction of who we are
They’re just oddly-shaped vessels for hearts
And honestly, they can barely contain us
We strain at their seams with every breath we take
We are all pulse and sweat,
Tissue and nerve ending
We are programmed to grope and fumble until we get it right.
Bodies have been learning each other forever.
It’s what bodies do.
They are grab bags of parts
And half the fun is figuring out
All the different ways we can fit them together;
All the different uses for hipbones and hands,
Tongues and teeth;
All the ways to car-crash our bodies beautiful.
But we could never forget how to use our hearts
Even if we tried.
That’s the important part.
Don’t worry about the bodies.
They’ve got this.

Ontroerend mooi vind ik het.  Erkenning van de diversiteit aanlichamen die we hebben. Iets dergelijks moet ook kunnen voor en door wier lichaam om andere redenen wat andes werkt dan standaard.

Een kleine genealogie van gender

Eindelijk heb ik genoeg info verwerkt om een kleine genealogie van gender te schrijven hier. En het doel daarvan is een soort QED te geven dat zowel de klassieke trans gelijk heeft (en de intersekse persoon) die zegt “It’s the body, stupid” als wel de gender-queer die zegt “fuck body, it’s your gender and society’s rules on it”. Daartoe moet ik een hoop historici en filosofen van stal halen. Continue reading

Over lovers en genders

Oftewel: ik snap er ook geen flikker meer van (pun intended uiteraard). Een korte vakantie in het zonnige zuiden zette mijn leven redelijk op zhaar kop. En dan gaat iemand als ik doorratelen, dooranalyseren. Maargoed: ik heb een vriendinges opgelopen in Spanje en dat gaat heel goed, danku. En als ware het een domino-spel tikken allerlei stenen elkaar aan en vallen diverse signaleringen op hun plek. Aangezien dit verhaal andere vrerigen, niet-binairen dan wel overstekers kan helpen, laat ik het vooralsnog open (en de vorige is ook open nu).

Continue reading

Chili en de aardbevingen

Het is goed mis in Chili om het vriendelijk te zeggen. Rond 27 februari vonden forse aardbevingen plaats rond Concepción aan de zuidkust. En nu in het midden van het land. Honderd kilometer rond de hoofdstad Santiago. Wat betekent dat de grootste haven van het land Valparaíso, die deels beschermd werelderfgoed is voor de UNESCO, met z’n stadsdelen op de heuvels, en ook in het zuiden op 90 km van Santiago de stad Rancagua waar mijn transbroer Andrés Rivera woont, stevig getroffen zijn. Santiago zelf lijkt vrij onbeschadigd te zijn Continue reading

Ze kwamen uit de bergen – een transfeministisch manifest

Op een van mijn eeuwige zwerftochten door het Spaanstalig genderweb kwam ik dit transfeministisch manifest tegen.

Op 1 januari 1959 zakten Cubaanse strijdersters* af uit de bergen en namen Havana in, en maakten daarmee een einde aan de bananendictatuur van Fulgencio Batista, die van Cuba het “casino” van de VS had gemaakt. En zo kwamen Fidel Castro en de triomf van de Cubaanse socialistische revolutie. Continue reading