Met deze variatie op een bekende spreuk geef ik aan dat ik in dit blog meer aandacht wil besteden aan het in Nederland zwaar ondergesneeuwde niet-binaire handelen, leven en denken.

Want aan de ene kant zie je best dat er ruimte is in de scene om anders te zijn, meer mensen noemen zich ‘genderqueer” of gedragen zich niet zo precies mannelijk of vrouwelijk. De genderqueers of anderszins niet binairen spreken zich meer en meer uit. Al zijn er geloof ik weinigen die er hun thema, dan wel handelsmerk van maken. Je ziet dat er meer en meer gespeeld wordt met mannelijkheid en vrouwelijkheid in elk geval, in een uiteindelijk vrij kleine scene.

Wie nu opgroeit weet niet beter dan dat er mannen zijn, vrouwen en mensen die oversteken, travestieten zijn geinig, vooral op een afstand. Dichtbij – laat staan je partner – is eng. De Nederlandse samenleving biedt in het groot weinig collectieve ruimte voor niet-binaire presentaties. Ook los van gender. Er zijn niches waar je terecht kunt. En op persoonlijke basis kun je mensen verduidelijken wat het is, maar dat is tegelijk zo individueel dat je er zelden een maatschappelijk effect van krijgt.

Een aantal dingen zijn nodig om dit veranderen:

• wjiziging van de wetgeving teneinde een genderswitch formeel mogelijk te maken en ook wat op kleine schaal al de realiteit is: leven buiten de tweedeling. Het betreft hier de artikelen 19d (geslacht niet vastgesteld) en 29 (erkenning geslachtsverandering)
• Meer propaganda van de daad voor niet-binair leven. Wellicht dat trans-organisaties zouden moeten oproepen dat iemand een formulier maakt voor op de website om elke keer dat een geslacht wordt gevraagd daartegen te protesteren en een simpel alternatief voor te stellen: Geachte (heer/mevrouw/…..[vul maar in]).
• zichtbaar zó leven.

Als we zelf sterker worden (en groter) komen we ook weer een stuk verder. Het zou mooi zijn als we prefiguratief leven en werken kunnen: de toekomst nu al leven. Niet wachten op een betere wereld in de toekomst eventueel maar nu al. Wij willen ook een goed leven.

Op zaterdag 19 maart is er een discussie over het al dan niet afschaffen van genderregistratie via Femnet. En op de trans-info-europe maliing lijst is het thema ook net aan de orde gekomen. Praktisch gesproken vind ik een derde optie (“niet gespecificeerd”) een acceptabele tussenoplossing. Al heb ik niet veel fiducie dat ik de afschaffing van genderregistraie zal meemaken. En ik zie zeer zeker de valkuilen die we moeten vermijden. Evenzogoed blijf ik bij mijn standpunt: die derde moet er komen, want tertium datur, er is wel degelijk een alternatief voor de tweedeling! Dixi.