Auteursarchief: vreer

How To Make Love to a Trans Person

by Gabe Moses, on http://genderqueerchicago.blogspot.com/

Forget the images you’ve learned to attach
To words like cock and clit,
Chest and breasts.
Break those words open
Like a paramedic cracking ribs
To pump blood through a failing heart.
Push your hands inside.
Get them messy.
Scratch new definitions on the bones. 

Get rid of the old words altogether.
Make up new words.
Call it a click or a ditto.
Call it the sound he makes
When you brush your hand against it through his jeans,
When you can hear his heart knocking on the back of his teeth
And every cell in his body is breathing.
Make the arch of her back a language
Name the hollows of each of her vertebrae
When they catch pools of sweat
Like rainwater in a row of paper cups
Align your teeth with this alphabet of her spine
So every word is weighted with the salt of her.

When you peel layers of clothing from his skin
Do not act as though you are changing dressings on a trauma patient
Even though it’s highly likely that you are.
Do not ask if she’s “had the surgery.”
Do not tell him that the needlepoint bruises on his thighs look like they hurt
If you are being offered a body
That has already been laid upon an altar of surgical steel
A sacrifice to whatever gods govern bodies
That come with some assembly required
Whatever you do,
Do not say that the carefully sculpted landscape
Bordered by rocky ridges of scar tissue
Looks almost natural.

If she offers you breastbone
Aching to carve soft fruit from its branches
Though there may be more tissue in the lining of her bra
Than the flesh that rises to meet itLet her ripen in your hands.
Imagine if she’d lost those swells to cancer,
Diabetes,
A car accident instead of an accident of genetics
Would you think of her as less a woman then?
Then think of her as no less one now.

If he offers you a thumb-sized sprout of muscle
Reaching toward you when you kiss him
Like it wants to go deep enough inside you
To scratch his name on the bottom of your heart
Hold it as if it can-
In your hand, in your mouth
Inside the nest of your pelvic bones.
Though his skin may hardly do more than brush yours,
You will feel him deeper than you think.

Realize that bodies are only a fraction of who we are
They’re just oddly-shaped vessels for hearts
And honestly, they can barely contain us
We strain at their seams with every breath we take
We are all pulse and sweat,
Tissue and nerve ending
We are programmed to grope and fumble until we get it right.
Bodies have been learning each other forever.
It’s what bodies do.
They are grab bags of parts
And half the fun is figuring out
All the different ways we can fit them together;
All the different uses for hipbones and hands,
Tongues and teeth;
All the ways to car-crash our bodies beautiful.
But we could never forget how to use our hearts
Even if we tried.
That’s the important part.
Don’t worry about the bodies.
They’ve got this.

Ontroerend mooi vind ik het.  Erkenning van de diversiteit aanlichamen die we hebben. Iets dergelijks moet ook kunnen voor en door wier lichaam om andere redenen wat andes werkt dan standaard.

Dear trannies

This text is an alternative version of my speech for the presentation of the Amsterdam expo of Serious Game, a transgender sound and photo exhibition at the Melkweg Gallery. If you can: check it out before the 14th of February, for then it will travel back to Germany.

Dear trans people .. and others

On behalf of the organising Transgender Network Netherlands and on behalf of the project group that this exhibition accompanies: a warm welcome to you all.

Lees verder

Hoop in binaire dagen

Met deze variatie op een bekende spreuk geef ik aan dat ik in dit blog meer aandacht wil besteden aan het in Nederland zwaar ondergesneeuwde niet-binaire handelen, leven en denken.

Want aan de ene kant zie je best dat er ruimte is in de scene om anders te zijn, meer mensen noemen zich ‘genderqueer” of gedragen zich niet zo precies mannelijk of vrouwelijk. De genderqueers of anderszins niet binairen spreken zich meer en meer uit. Al zijn er geloof ik weinigen die er hun thema, dan wel handelsmerk van maken. Je ziet dat er meer en meer gespeeld wordt met mannelijkheid en vrouwelijkheid in elk geval, in een uiteindelijk vrij kleine scene.

Lees verder

De het een jaar

Goed, nog even en 2010 is voorbij. Ik voeg me ook maar enigszins in het rijtje obligatoire eindejaarsblogs: watskeburt en hoe verder?

Afgelopen jaar is vooral gedurende de eerste helft spannend geweest: meehelpen de eerste echte wereld-transconferentie opzetten. Veel geleerd, veel samengewerkt, boos geworden, enthousiast geweest .. leven dus. Een van de resultaten, misschien wel het belangrijkste is dat er uiteindelijk een alternatief behandelprotocol uit is voort gekomen. De engelstalige versie is inmiddels ook beschikbaar (mail me maar even dan zoek ik hem op).
Door deze zakelijke omstandigheden (de conferentie was in Barcelona) en enige redelijk plezierige persoonlijke (vrienden en een fling in Spanje) is het een behoorlijk Spaans jaar en geworden y me gustó mucho.

Politiek, ook bewegingspolitiek, is het zeker tweede helft van het jaar best zwaar geweest. Projecten willen niet goed van de grond komen omdat er te weinig menskracht is, er waait een koude en harde rechtse wind terwijl minder mensen dan ooit echt tijd hebben zich in te zetten daartegen. Dat zuigt.

Intertransionaal is het een goed jaar geweest, waar ik her en der wat aan heb kunnen bijdragen. Helaas niet zoveel als ik wil: deelname in TGEU stuurgroep is aan mijn neus voorbij gegaan. Nuja, volgend jaar biedt mischien weer nieuwe kansen. Heb nog een klus liggen die af moet: hoe zetten we een internationaal netwerk van activisten op. Daar een plan voor maken en mensen en geld bij elkaar schrapen. Aangezien dat niet samen lukte, zal ik dan maar zelf de aftrap doen en gaan spelen, kijken of ik voor de tweede helft een team bij elkaar krijg. Moet via netwerken toch meer voor elkaar kunnen krijgen.

Het jaar eindigt behoorlijk naar en heel goed tegelijk. Een heel goede vriendin van me is haar huis ontvlucht wegens langudrig en ernstig partnergeweld en verblijft nu elders. Gelukkig begint ze weer te leven en is ze niet alleen gekreukt en gesloopt. Het komende jaar wordt gegarandeerd beter. Voor haar ex hoop ik dat die dader-therapie krijgt zodat ze zelf ook nog een beetje leven krijgt straks.
Wat voor mij  heel leuk is, is dat Cupido eindelijk eens in de roos heeft leren schieten. En dus op het juiste moment een lijntje door mijn hart en dat van een zeker ander iemand heeft geschoten. Door gelukkig toeval (nuja, toeval) verblijf ik stuk vaker in Rotterdam dan ik had gedacht, en beter dan ooit. Goed voor mijn ‘schizofrenie’.

Ik kan niet tegen eenduidige keuzes en niet tegen opgelegde binariteiten. Dat laatste is heel natuurlijk: de basis van ons bestaan is 3 niet 2. Kijk maar naar de quarks (in de Natuurwetenschap en Techniek van januari staat er een leuk stukje over). Waarom zou het bij de mens dan anders zijn?
Ik heb dus langzamerhand één been in Mokum en één in Rotjeknor, één in Nederland en één in de Spaanstalige wereld (Spanje, Chili). Ik balanceer op de dunne draad tussen parlementair werk en radicaal buitenparlementair activisme. Heb eindeloos geduld en tegelijk ben ik opvliegend. Ik voel me wel goed in die situatie, behalve wanneer ik het gevoel krijg dat er aan m’n evenwichtslat wordt getrokken en ik dus tussen de wal en het schip lazer.

Ik heb vrij weinig geblogd dit jaar. M’n vrienden vinden me terug op twitter en facebook, waar ik wel behoorlijk actief met de wereld verbonden ben (en dan de kranten en boeken nog voor de tragere poot). Maar ik heb wel belangrijke dingen eindelijk eens uitgezocht, qua persoonlijk en politiek leven. Dat scheelt weer energie voor volgend jaar.

Wensen voor het komende jaar:

  • Eindelijk significant grotere transgelijkheid in Nederland
  • Idem elders: dat mijn vrienden in Turkije, EU en Afrika eindelijk kunnen opademen
  • Dat de regering Rutte opkrast en er iets beters voor in de plaats komt
  • Dat de trans/queer foto-expo in de Melkweg en de inernationaal transpolitieke vergadering begin februari goed loopt en hopelijk ook het symposium en feest krijgt dat het nodig heeft
  • Meer leuk werk voor me eige en voor wie mij lief zijn
  • Artikel schrijven en publiceren in Tijdschrift voor Genderstudies of de Lover
  • Strijd: Fight war not wars. Mooi ‘weest!
  • Kwalitijd doorbrengen met m’n lief en andere dierbaren

U krijgt een kopje van Tijger. En tot slot:

Alles verandert

en als alles verandert,

is het niet raar dat ik ook verander”

“Cambia, todo cambia

y si todo cambia,

que yo cambie no es extraño”

(Mercedes Sosa)

20 november Transgender Gedenkdag

Nog steeds. Meer zelfs dan voorheen.he gaat echt niet goed met de acceptatie van trans-personen over de wereld. En laat je vooral ook hier in Nederland geen rad voor de ogen draaien: nieuwe mannen en een nieuwe vrouwen worden soort van geaccepteerd. Maar trans-identiteiten over het geheel genomen niet. Ja er is variatie in de mate van acceptatie. Hier en elders. Maar ondertussen sterft nog steeds elk de 48 uur iemand omdat men ze voor trans aanziet.

Dus als je het fysiek trekt: kom naar de Den Haag toe. Vragen? http://www.transgendergedenkdag.nl en info@transgendernetwerk.nl

Inktvis of: gender is een complot

Enigszins in het verlengde van de Movies that Matter-film XXY die ik in 2008 al op het Amnesty-filmfestival heb gezien en waarover ik in een vorig bericht heb geblogd, heb ik later bij Vrolijk “Tintenfischalarm” gekocht. Deze intersekse-film was ook te zien op het laaatste Transgenderfilm Festival in Amsterdam. Recent heb ik deze weer bekeken en de concept blogpost daarover werk ik hier verder uit. Lees verder