Afgelopen donderdag 10 december was Internationale Dag van de Rechten van de Mens. Op twee plaatsen in de wereld in elk geval gebeurden zaken die voor LGBT-rechten van belang zijn.

Om te beginnen was er op die middag een Algemeen Overleg homo-emancipatie in de Tweede Kamer. Dat was als fenomeen interessant en tevens inhoudelijk. Als verschijnsel was het boeiend want het gaf aan hoe politieke partijen en regering met trans-emancipatie omgaan. Verrassend ook een beetje. Op holebi-gebied was wel duidelijk wat er zou gebeuren: veel over homoseksualiteit, positieve aandacht voor homo-zijn, in het onderwijs: neem homo ook op in de kerndoelen voor het onderwijs, eisten de Kamerfracties (PvdA incluis). Ook werd er even kort gesteggeld over de vraag of “het enkele feit” nou wel of niet in het debat mocht (nee, dat mocht niet).
Met etrekking tot trans trad er echter een grappig verschijnsel op: de door TNN ingelichte Kamerleden eindigden met de laatste seconden van hun spreektijd aan trans te besteden, in zijn antwoord evenwel begon de minister met trans en uitgebreid ook. Er is nog veel te doen daar en er is een begin gemaakt door zelforganisatie en deskundigheids-vergroting te bevorderen, zo zei hij.

De pijnpunten op transgebeid liggen lekker veilig bij Plasterk weg: justitie en gezondheidszorg. Justitie zou nog steeds hard bezig zijn met het voorbereiden van een neiuwe wet ter vervanging van artikel 1:28 van het Burgerlijk Wetboek. Dat moet in het voorjaar aan de belanghebbenden worden voorgelegd. Een half jaar vertraging dus.maar de teneur is zonder meer dat alle medische eisen verdwijnen voor het kunnen veranderen van je papieren. Misschien legt men nog een paar adders onder het gras, die moeten we dan tegen die tijd verjagen.
De zorgproblemen echter zijn het hardnekkigst vermoedelijk: die kosten het meeste geld. En dat heeft Klink niet, dan wel wil hij niet besteden al betreft het bij elkaar nog geen miljoen per jaar om transseksuelen een eind gelukkiger te maken door borstprotheses en erectieprotheses wel te vergoeden. Die kosten kan hij elders weer wegstrepen doordat ze gelukkiger zijn, zich vollediger mens voelen. Eind januari moet minsiter Klink een inhoudelijk antwoord geven aan Groen Links hierover. En deze partij heeft beloofd geen genoegen te nemen met een “nee”.
Leuke ontwikkelingen dus in Nederland. Ik ben niet ontevreden over het effect van nauwelijks twee jaar lobby.

Ondertussen, aan de overkant van de oceaan vond een heel andere bijeenkomst plaats. In het gebouw van de Verenigde Naties in New York, vond een side event plaats dat door Argentinïe, Frankrijk, Kroatië, Noorwegen, Zweden en Nederland was georganiseerd. Hier werden een aantal experts uit de wereld uitgenodigd op het gebied van seksuele oriëntatie en genderidentieit. Die zelf allen ook holebi en /of trans zijn.
Aan transzijde zijn beide sprekers bekenden van mij. Sass Rogando Sassot uit de FIiippijnen is een jonge transvrouw die de eerste trans-organisatie daar heeft opgezet een vijftal jaar geleden. Was het tot voor kort onder oude wetgeving nog mogelijk als trans een schaduwbestaan te leiden, dankzij nieuwe wetgeving heb je geen mogelijkheden meer je gewenste identiteit te leven.
De tweede is Victor Mukasa uit Oeganda, transgender lesbo, mede-oprichter van Sexual Minorities Uganda. Het land waar ze op het punt staan een wet aan te nemen die herhaalde homoseks  met de doodstraf bestraft en ieder tot verrader maakt: iedereen die een holebi kent, moet deze binnen drie dagen bij de politie aangeven op straffe van drie jaar gevangenisstraf bij niet voldoen aan deze plicht. Dat geldt ook voor dokters en advocaten en kerkelijke ambtsbekleders … Victor leeft dus niet meer in Oeganda nu, en een ander staat op het punt het land te moeten verlaten. Homoseksualiteit is overigens al strafbaar daar. En in buurland Rwanda bijna.

Onderstaande video is een clip van de introductie van de Zweedse minster Hans Ytterberg en de daarna de toespraak van Sass Rogando Sassot. Eloquent en erg indrukwekkend vind ik persoonlijk. Maar luister zelf. Het is in het Engels.
Om met de evangelische christenen te spreken die zich ook de regenboog als symbool hebben toegeëigend: Er is hoop!