Tag Archives: nieuwjaar

De het een jaar

Goed, nog even en 2010 is voorbij. Ik voeg me ook maar enigszins in het rijtje obligatoire eindejaarsblogs: watskeburt en hoe verder?

Afgelopen jaar is vooral gedurende de eerste helft spannend geweest: meehelpen de eerste echte wereld-transconferentie opzetten. Veel geleerd, veel samengewerkt, boos geworden, enthousiast geweest .. leven dus. Een van de resultaten, misschien wel het belangrijkste is dat er uiteindelijk een alternatief behandelprotocol uit is voort gekomen. De engelstalige versie is inmiddels ook beschikbaar (mail me maar even dan zoek ik hem op).
Door deze zakelijke omstandigheden (de conferentie was in Barcelona) en enige redelijk plezierige persoonlijke (vrienden en een fling in Spanje) is het een behoorlijk Spaans jaar en geworden y me gustó mucho.

Politiek, ook bewegingspolitiek, is het zeker tweede helft van het jaar best zwaar geweest. Projecten willen niet goed van de grond komen omdat er te weinig menskracht is, er waait een koude en harde rechtse wind terwijl minder mensen dan ooit echt tijd hebben zich in te zetten daartegen. Dat zuigt.

Intertransionaal is het een goed jaar geweest, waar ik her en der wat aan heb kunnen bijdragen. Helaas niet zoveel als ik wil: deelname in TGEU stuurgroep is aan mijn neus voorbij gegaan. Nuja, volgend jaar biedt mischien weer nieuwe kansen. Heb nog een klus liggen die af moet: hoe zetten we een internationaal netwerk van activisten op. Daar een plan voor maken en mensen en geld bij elkaar schrapen. Aangezien dat niet samen lukte, zal ik dan maar zelf de aftrap doen en gaan spelen, kijken of ik voor de tweede helft een team bij elkaar krijg. Moet via netwerken toch meer voor elkaar kunnen krijgen.

Het jaar eindigt behoorlijk naar en heel goed tegelijk. Een heel goede vriendin van me is haar huis ontvlucht wegens langudrig en ernstig partnergeweld en verblijft nu elders. Gelukkig begint ze weer te leven en is ze niet alleen gekreukt en gesloopt. Het komende jaar wordt gegarandeerd beter. Voor haar ex hoop ik dat die dader-therapie krijgt zodat ze zelf ook nog een beetje leven krijgt straks.
Wat voor mij  heel leuk is, is dat Cupido eindelijk eens in de roos heeft leren schieten. En dus op het juiste moment een lijntje door mijn hart en dat van een zeker ander iemand heeft geschoten. Door gelukkig toeval (nuja, toeval) verblijf ik stuk vaker in Rotterdam dan ik had gedacht, en beter dan ooit. Goed voor mijn ‘schizofrenie’.

Ik kan niet tegen eenduidige keuzes en niet tegen opgelegde binariteiten. Dat laatste is heel natuurlijk: de basis van ons bestaan is 3 niet 2. Kijk maar naar de quarks (in de Natuurwetenschap en Techniek van januari staat er een leuk stukje over). Waarom zou het bij de mens dan anders zijn?
Ik heb dus langzamerhand één been in Mokum en één in Rotjeknor, één in Nederland en één in de Spaanstalige wereld (Spanje, Chili). Ik balanceer op de dunne draad tussen parlementair werk en radicaal buitenparlementair activisme. Heb eindeloos geduld en tegelijk ben ik opvliegend. Ik voel me wel goed in die situatie, behalve wanneer ik het gevoel krijg dat er aan m’n evenwichtslat wordt getrokken en ik dus tussen de wal en het schip lazer.

Ik heb vrij weinig geblogd dit jaar. M’n vrienden vinden me terug op twitter en facebook, waar ik wel behoorlijk actief met de wereld verbonden ben (en dan de kranten en boeken nog voor de tragere poot). Maar ik heb wel belangrijke dingen eindelijk eens uitgezocht, qua persoonlijk en politiek leven. Dat scheelt weer energie voor volgend jaar.

Wensen voor het komende jaar:

  • Eindelijk significant grotere transgelijkheid in Nederland
  • Idem elders: dat mijn vrienden in Turkije, EU en Afrika eindelijk kunnen opademen
  • Dat de regering Rutte opkrast en er iets beters voor in de plaats komt
  • Dat de trans/queer foto-expo in de Melkweg en de inernationaal transpolitieke vergadering begin februari goed loopt en hopelijk ook het symposium en feest krijgt dat het nodig heeft
  • Meer leuk werk voor me eige en voor wie mij lief zijn
  • Artikel schrijven en publiceren in Tijdschrift voor Genderstudies of de Lover
  • Strijd: Fight war not wars. Mooi ‘weest!
  • Kwalitijd doorbrengen met m’n lief en andere dierbaren

U krijgt een kopje van Tijger. En tot slot:

Alles verandert

en als alles verandert,

is het niet raar dat ik ook verander”

“Cambia, todo cambia

y si todo cambia,

que yo cambie no es extraño”

(Mercedes Sosa)

Gelukkig nieuw gender!

Dit heb ik als Noodles nieuwjaarsbericht de deur uit gestuurd op Oudjaarsdag.

Hames en deren,

Op deze laatste dag van het jaar moet er nog even een laatste mail de deur uit. Wij kunnen het nl. niet nalaten om ook nog even Gelukkig Nieuw Gender te wensen.
Zeker het laatste stuk van het jaar zijn we nogal stil geweest. We hebben evenwel niet stilgezeten. We zij gewoon te druk met allemaal andere genderige en persoonlijke zaken (regelmatig elkaar overlappend) om veel te organiseren. Een aantal van ons zijn alle beschikbare tijd bezig geweest et het ombouwen (jawel!) van het Transgender Netwerk Nederland van een los verband tot een stoere organisatie die bij diverse maatschappelijke geledingen het wel en wee van transgenders in Nederland onder de neus te wrijft. En uiteraard samen met anderen het wee in wel te veranderen (waar het collectieve zaken betreft). Anderen queeren hun werk door gewoon te zijn wie ze zijn. En een ander ligt langdurig in de lappenmand tot ons aller droefheid.

translogo2.jpgDan hebben we het nog niet gehad over de heersende genderkrisis. Door riskant gendergedrag van sommigen is het gender van velen sterk gedevalueerd. Mensen willen hun gender terug of ze willen nu de GQ (Gender-eQuivalent) laag staat voor een habbekrats een ander gender.
Zoals te verwachten zijn de genderautoriteiten zoals bijv. de paus mordicus tegen. Maar ach wij van Noodles roepen gewoon weer vrolijk: wissel je gender! Nu nog eenvoudiger! Nu drie genders voor de moeite van 1! Liever mee dan om verlegen! Dat essentialistische gedoe vinden wij maar niets.

Wij van Noodles vinden dat het goed is om in genders te investeren. Je weet nooit wat je gender later doet. Misschien wordt het wel vreselijk populair. Of niet populair maar wel veel waard. En misschien vind je gewoon je vers aangeschafte gender helemaal te wauw, vet wreed en zo.
Onthoud in elk geval: ook in deze genderkrisis kun je je gehate gender inwisselen voor een ander gender. En als je vindt dat je een heel spannend gender hebt: laat het ons weten! Misschien maken we wel een prijs voor het leukste gender!

Gebeurtenissen en plannen

Het is al een tijdje geleden dat ik hier wat neergepend heb (om dat ouderwetse werkwoord maar eens te gebruiken). En de reden is een prozaïsch als waar: drukte. Aangezien niet alle lezers mij van even dichtbij volgen enige gebeurtenissen, ontwikkelingen en plannen hier
.Ik wil op mijn (Spaanse) blog graag een stukje gaan schrijven over het bezopen beleid dat de Chileense regionale regering voert tegen de hongerstakende Mapuches in de gevangenis van Angol (IX). Als het toch over die regio gaat hoop ik nog een kleinstukje te kunnen plaatsen over de strijd die men in Patagonië nu voert tegen de internationale energie-industrie en de nationale mijnbouw. Die willen graag waterkrachtcentrales neerzetten in wat nog vrij ongerepte water ecosystemen zijn. Onder meer de prachtige en schone Río Baker bij Puerto Bertrand en Cochrane. Gelukkig is een deel van de bevolking al hard bezig campagne te voeren op een goede wijze ook. Toen ik vorig jaar in de buurt was heb ik in Coyhaique ook het actiecentrum bezocht en daar nog een leuke activiste leren kennen, Paméla.

Het blijft me bezig houden dat verre land, zij het meer op een afstand inderdaad. Als ik geluk heb, qua tijd en geld, ga ik in de Nederlandse herfst terug voor een tijdje. Het huidige idee is een stukje Ruta Cuarenta in Argentinië(minstens zo ‘hopeloos’ als de Carretera Austral in Chili) te rijden  en dan de Andes over te steken naar Chili. Daar wil ik in ieder geval in Rancagua bij mijn ‘transbroer’ Andrés langs gaan en in Coyhaique. Bij Pamela en anderen en daar nog even wat fietsen ook. Ik ga nu gewoon een flink stuk bussen uit tijdgebrek, fiets onderin.

homonota

Wat in Nederland gaande is, is dat ik mij intensief bezig houdt met het wederopgerichte Transgender Netwerk Nederland. Met mijn kameraden van de Noodles hebben we na lang jengelen (vind ik) een ruime maand geleden de eerste bijeenkomst voor elkaar gekregen. En we zijn ook meteen voortvarend van start gegaan.
Daar is ook een heel goede reden voor. We worden nl. genoemd in de Homo-nota van de regering. Jawel, alle transgenders vallen nu onder het begrip homo volgens de nota. “Met de term ‘homo’ of ‘homoseksuelen’ wordt in deze nota bedoeld: lesbische vrouwen, homoseksuele mannen, biseksuele mannen en vrouwen en transgender personen, tenzij dit anders in de tekst is aangegeven”. Tja, daar moet ik dus smakelijk om lachen. Aangezien ik sowieso de neiging heb dingen niet te serieus te nemen en daarnaast me langzamerhand ook wel als gay, dan wel homo afficheer (is dat hele trans-proces dan eigenlijk wel nodig geweest, had ik niet gewoon problemen met zelfacceptatie als homo?! ;D) vind ik het uitermate komisch.
Magoed, eigenlijk is het triest dat we als seksuele variant worden gezien (als in seksualiteit, niet als in sekse). Om nog maar even voor eigen parochie te preken: transgender is in eerste instantie een geval van alternatieve genderexpressie (uiting). Dat kan gepaard gaan met de dringende wens tot lichamelijke aanpassing aan het ervaren geestelijke en emotionele geslacht/gender. En dan komt er los daarvan nog eens seksualiteit om de hoek kijken: op wie je valt, op wat voor lichamen en wat voor (gender)expressies. Die dingen staan los van elkaar. Dat is wel afdoende aangetoond.

In het kader van dit Netwerk en de Homo-nota van Plasterk ga ik binnenkort met twee collega’s op gesprek bij het ministerie van OCW in Den Haag. Ik kan niet zeggen dat ik me daar nou helemaal op verheug maar ik ben wel erg nieuwsgierig. Als dat gesprek een beetje loopt, denk ik dat ik ook in Europa wel wat wil gaan doen met het TransNetwerk. Maar eens zien hoe en wat.

Logo DierenbeschermingEn van geheel andere aard: ik vind de Dierenbescherming gemeen. In principe wil ik even geen kat, maar met die advertenties hier in Amsterdam van kat zoekt baas kom ik toch wel weer in de verleiding. Heel misschien neem ik toch een kat, als verjaarskado of zo misschien wel. Een uit het asiel uiteraard. Of twee, dat ze wat aan elkaar hebben? Dan een verwilderde en een aanhankelijk maatje zoals de Dierenbescherming voorstelt.

Tot zover even. ¡Hasta luego y cuidase!