Category Archives: LBGTT

Kinderen van Srikandi

Op het Cinemasia festival dat vorige week in Amsterdam draaide werd Children of Srikandi temidden van vele andere moderne, niet-stereotyperende films over Azië getoond. Op het moment toert Cinemasia doort het land. Een van de bijzondere dingen aan de film is dat deze is gemaakt door de ‘kinderen’ zelf. Continue reading

Sylvia Rivera

Below you’ll find a 25 minute documentary interview with Sylvia Rivera, the founder of the New York transgender movement in the 1970s. Sylvia Rivera was one of the Puertorican drag queens who 1969 started the Stonewall Inn riots against the police coming in time after time to get their “protection” money or to round up those present and bring them to the drunk tank to be released after delivering sexual “favors” to the cops.

The death of her lover Marsha P. Johson of who she talks was the reason to start Transgender Remembrance Day, which is being held now on many places over the world, among which the Netherlands.

De genderpolitie

In commentaar op mijn post Close, but no cigar kreeg ik de vraag “Hoe zit het eigenlijk met mensen die tegen hun wil onder die transgender paraplu getrokken worden terwijl ze zichzelf absoluut niet identificeren als transgender? Mensen die vinden dat hun probleem niets te maken heeft met het overschrijden van gendernormen omdat ze immers leven naar hun aangeboren gender, maar die vinden dat het gewoon een lichamelijk probleem is?”

Iemand stelt de € 50.000 vraag. En ik denk dat het tijd is een paar misverstanden uit de wereld te helpen en wat context te geven aan de vraag en de antwoorden.

Wie zich eenmaal veranderd (fysiek of psychisch of juridisch) tot dat andere erkende geslacht voelt behoren en niet tot de transgenders heeft zowel geljk als ongelijk. Individueel gezien ontwikkelt de persoon zich kennelijk tot een persoon met een gender dat in de zelfbeleving – en hopelijk van de maatschappij – vrijwel samenvalt met het ‘doelgender’. Dus als je je na een tijd beslist tot de vrouwen rekent waar je een ‘mannelijke’ oorsprong hebt, dan is dat zo. Vice versa geldt dat natuurlijk ook.
Anderzijds is het onjuist. Want doordat je die verandering ondergaat van een gender naar een ander, en in dit geval van het ene gecodificeerde en gelegaliseerde gender naar het andere, blijf je toch tot de groept transgenders behoren. Je bent niet plotseling cisgender geworden.

Wat ik evenwel belangrijker vind is het hele waardenoordeel dat er achter ligt. Wat is het belang van aanpassen? Dat is het namelijk voor de meesten. Waarom is het zo belangrijk niet meer transgender te zijn? Dat is een belangrijker vraag dan wat de genderpolitie vindt van transen die “echte vrouwen” zijn.

Voor een deel tasten we nog in het duister wat betreft verklaringen over de oorsprong van gendervariaties. Je ziet en hoort steeds vaker van kinderen die vanaf het eerste moment dat ze genderreflectie doen, dat ze zichzelf onderscheiden van anderen (eerste ontwikkeling van het Ik, drie of vier jaar oud) heel duidelijk van zichzelf weten dat ze anders zijn. Dat ze moeten zijn als hun buurmeisje of hun zusje, hun moeder. Maar een kind van die leeftijd kan nog niet aangeven dat het en meisje ís, alleen dat het anders is. Besef van ontwikkeling van wie je bent komt later. Tevens is die ontwikkeling niet autonoom, onbeïnvloed. Omdat het juiste gender hebben zo belangrijk is in onze wereld zal iedereen je ‘corrigeren’ als je het fout hebt. Een van de redenen waarom genderkinderen vaak zo getraumatiseerd zijn. Onder meer Natacha Kennedy heeft ook aangegeven middels onderzoek hoe sterk dat ligt. Genderkinderen denken ook vele malen meer nog dan holebi kinderen over zelfdoding na. Dus je wordt echt wel geprest in een bepaalde rol.
Verder is genderontwikkeling bij kinderen zoals bekend mag zijn ook redelijk “chaotisch”. Het is helemaal niet zeker dat Ludovic (Ma vie en rose) blijft geloven dat er een pootje van het X chromosoom is afgevallen toen de chromosomen via de schoorsteen werden toebedeeld. Voor hetzelfde geld is ie later homoseksueel of bi- of queer. Zonder doorzettend transgevoel. Zou wel jammer zijn, weer een kind verloren voor de revolutie ;o)

(Maatschappelijk is het heel goed te begrijpen dat als je leert dat je niet mag zijn zoals je je voelt, dat niet de ruimte levert die je kunt gebruiken om jezelf vrij te ontwikkelen. Daarom is het ook zo’n misdaad , zo’n gotspe kinderen tot van alles te dwingen onder het mom van hun ontwikkeling. men is hier vaak heel hypocriet in.)

In mijn opinie die geïnformeerd wordt door veel sociaal, historisch en filosofisch onderzoek, is genderontwikkeling niet iets dat vast ligt. Hoe de wereld om je heen over gender denkt is van grote invloed. En bij trans, dan wel gendervariatie is je eigen gevoel anders dan wat de anderen denken in hun kortzichtigheid. Er is geen autonoom, puur onbeïnvloed gendergevoel. je identiteit en expressie ontwikkelen zich. In hoeverre je daarin ruimte voor een autonome individuele ontwikkeling, expressie kunt creëren hangt ook van allerlei factoren af. Waaronder je eigen karakter.

Nu een direct antwoord op de vraag “En degenen dan die zich ‘in het verkeerde lichaam’ geboren voelen? Die zich niet trans maar vrouw voelen?”.  Dat gevoel is echt, maar het is een gebrekkige vertaling van een oorspronkelijk negentiende-eeuwse uitspraak. Gevolg van een niet kunnen conceptualiseren dat je brein een andere mededeling kan doen, overtuiging kan hebben dan de communis opinio over je lichaam voorschrijft dat jij je zou moeten beleven.

Transen zoals we ze nu kennen zijn een twintigste-eeuwse creatie. Eerder was er geen medische technologie beschikbaar om de lichamen zo aan te passen naar het zelfbeeld. In de jaren 1930 zijn de eerste geslachtsaanpassende operaties uitgevoerd, na de jaren vijftig werden het er meer. En het aanbod creëert ook vraag (zie Conway en Olyslager).

Naast technologische ontwikkeling is een andere geheel onderschatte reden van de negentiende-eeuwse formulering van een vrouw in een mannenlichaam zijn (en uiteraard overal vice versa) dat men zich zo sterk niet kon voorstellen dat er gendervariatie was (het duurde ook tot 1869 tot het begrip “homoseksualiteit” gemunt werd. Wat Helen Boyd schrijft oer homoseksualiteit geldt mutatis mutandis ook voor trans “It wasn’t even a closet. No one was denying the closet: honestly, it was more like the whole house just didn’t exist.”

Dan nog een laatste opmerking over aangeboren: ja, gendervariatie is aangeboren, hoe sterk dat gevoel is en wat er mee doet, is ontwikkeling en daar valt geen peil op te trekken en dat moeten we ook niet proberen. dan wil ik serieus eerst overtuigend aangetoond hebben dat heteroseksualiteit en cisgender zijn aangeboren zijn en hoe dat ontstaat. Het is namelijk een politieke en morele vraag wanneer je wel onderzoekt wat en hoe homoseksualiteit en transgender zijn maar niet waarom zo veel mensen neit homo/trans zijn. We leven in een patriarchale biologistische maatschappij waar het mannelijke de norm is. Waarin het uiteindelijk om voortplanting gaat. De man blijft toch altijd een jager. mannen komen van Mars en vrouwen van Venus. Dat soort ideologische onzin.

Dit is het lange antwoord op de vraag waar ik mee begon. En er is geen ja of nee op die vraag tegeven. En de genderpolitie staat altijd met lege handen. Het nieuwe uniform van de genderpolitie is oude wijn in nieuwe zakken. Infighting om wie meer privilege heeft in een situatie van schaarste. “Ik ben de echte underdog, ik heb het meeste te lijden.” Kwatsch.

Close, but no cigar

Niet dat het onverwacht is, maar de regering neemt transgenders niet serieus genoeg. Zoals het er nu uit ziet, krijgen we veel kruimels toebedeeld maar mogen we niet zelf het recept van de taart bepalen. En daar is de “transbeweging” niet kritisch genoeg op.

Vanmiddag heeft de regering via een persbericht laten weten dat de ministerraad het voorstel voor wijziging van de wet op de geslachtswijziging naar de Raad van State doorstuurt. Mijns inziens moeten we geen genoegen nemen met het voorstel zoals het lijkt te zijn. Al zitten er zeker verbeteringen in, het gaat voorbij aan de kern. Die kern is zelfbeschikking. Van een conservatieve regering valt dat ook niet te (uit zichzelf) verwachten.
Deskundige
Door te verlangen dat transgenders een verklaring overleggen van een externe deskundige, continueert men de maatschappelijke transfobie. Die deskundige zal hoogstwaarschijnlijk op grond van allerlei deskundigheid nagaan hoeveel procent de cliënt voldoet aan het idee van transgender. Die ideeën haalt men dan uit wettelijke en medisch/psychologische kriteria vandaan. Die zonder onze medewerking en over onze ruggen tot stand komen. Dat is sinds Harry Benamin en John Money niet echt veranderd. Dus dat is geen zelfbeschikking.
De officiële instanties lopen einden achter bij de mondiale transgenderbeweging. Dichtst bij komt de WPATH maar die wordt ook voor een groot deel door niet-transen beheerst en hun laatste Standards of Care geven ons geen autonomie nog. De APA blijft vinden dat we een geestesziekte hebben en bij de WHO moeten we maar afwachten of we het gaan halen (al zijn daar goede ontwikkelingen).
Geheel in de lijn dat deskundigen bepalen hoe het met ons is, en nog vinden dat we supervisie nodig hebben, wenst de Nederlandse regering vast te houden aan de opinie van een externe deskundige die bevestigt wat wij vinden, die vaststelt dat wij serieus zijn in onze gevoelens.
Die protocollen gaan er ook van uit dat buitenstaanders dus niet alleen weten hoe wij werken, zij mogen (dus) over ons beslissen. Zoals Petra Kramer tweette: “Transgenders met >15% queer worden verboten”.
Deze constructie is risicovol omdat transen afhankelijk blijven van een politiek klimaat. In deze crisistijd waar alles onderuit wordt gehaald en bevolkingsgroepen tegen elkaar uitgespeeld, is dat riskant. Ook misinformatie, gebrek aan clue, kan al tot problemen leiden. Zoals het persbericht van ANP.
Zelfbeschikking
Vrouwen eisen al jaren lang het recht op zelfbeschikking over hun lichaam. Zij bepalen of, hoe en wanneer ze anti-conceptie gebruiken. Zij horen te bepalen of ze abortus plegen. Daar mag geen staat tussen staan. Dat is helaas nog steeds wel het geval en er zijn ook in Europa staten die abortus verbieden (Ierland, Malta). Dat zijn ook staten met felle politieke tegenstand voor vrouwenrechten. Als het had gekund hadden ze waarschijnlijk vrouwenkiesrecht, echtscheiding en andere autonomie nog steeds tegengehouden. In Nederland is de abortuswetgeving ook verre van perfect en proberen de mannenbroeders regelmatig de klok terug te draaien.
Feministen benadrukken ook nog steeds dat er nog veel moet gebeuren voor Nederlandse vrouwen echt zelfbeschikkingsrecht hebben. En de transgenders fietsen daar achteraan.
Publieke transfobie
Misinformatie gekoppeld aan gebrek aan autonomie tot zorgwekkend effect dat als er een reden wordt gevonden de transfobie weer omhoogschiet. Dat zagen we de laatste weken ook in Groot Brittannië en Ierland met een advertantie van gokbureau Paddy’s Power rondom de paardenraces. Meteen schieten de negatieve reacties tegen transen weer omhoog. Terwijl kort ervoor een stevige klachtprocedure was opgestart voor een speciale commissie (Leveson inquiry).
De Nederlandse pers is ook niet respectvol of zelfs maar neutraal tegenover transgenders. Er worden nog steeds onheuse grappen over gemaakt, die over Surinamers of vrouwen niet kunnen. Homoseksualiteit wordt in mannenkringen gebruikt om de eigen mannelijkheid af te schermen voor kritiek. In zo’n klimaat is het niet raar dat  gendervariante jongeren vele malen hogere cijfers voor zeflmoordgedachten hebben dan alle andere groepen.
Genderpolitie
Dat alles – de abortuswetgeving en de transwetgeving – heeft te maken met het feit dat we nog steeds in een sterk door mannen gedomineerde maatschappij leven met weinig vrouwen en holebi’s in hoge posities. Die heteronorm is in Nederland heel sterk gevestigd. Zo sterk dat ook de holebi’s zelf vaak vinden dat “doe maar gewoon dan doe je gek genoeg” op hen van toepassing is. Ze zijn vaak zelf genderpolitie voor hun uitgesprokener collega’s. Van deze heteronormatieve en cisnormatieve tendens hebben veel transen ook last: alleen “transseksuelen” zijn echte transen. Alleen wie man/vrouw-zijn omhelst, telt. Passabiliteit is de norm. Dat men dit vindt is niet raar: in een wereld die van je verwacht dat cis en hetero bent, is het vreemd niet beïnvloed te raken daardoor. Maar dat het zo sterk is .. Genderqueers zijn moeilijk te vinden en zijn ook niet erg geliefd in de scene.
Beweging
Mijn kritiek op de “transbeweging” is ook dat ze te gemakkelijk van een mijlpaal spreekt. Ik zet “transbeweging” heel bewust tussen quotes, want we hebben geen beweging. We hebben een LHBT organisatie die trans er bij doet, het COC, en we hebben een ‘trans COC’ in de vorm van TNN. Beide houden zich vooral met het maatschappelijk middenveld en de politiek.  Dat is nuttig werk, maar maakt geen beweging. Wat wel nodig is om draagvlak te creëren en te verbreden.
Kortom: close but no cigar. We krijgen meer taart maar mogen niet zelf bepalen hoe die taart is samengesteld. Hopelijk kunnen we het in de Kamer nog wat verbetern.

Inktvis of: gender is een complot

Enigszins in het verlengde van de Movies that Matter-film XXY die ik in 2008 al op het Amnesty-filmfestival heb gezien en waarover ik in een vorig bericht heb geblogd, heb ik later bij Vrolijk “Tintenfischalarm” gekocht. Deze intersekse-film was ook te zien op het laaatste Transgenderfilm Festival in Amsterdam. Recent heb ik deze weer bekeken en de concept blogpost daarover werk ik hier verder uit. Continue reading

Legalize trans*

Als transpersonen zijn we tweederangsburgers. We hebben veel van dezelfde rechten als de ‘gewono’s’ maar men licht er de hand mee. En voor wie in transitie gaat gelden er speciale regels die mensenrechten schenden en discirimineren. Gij zult niet eenvoudigweg oversteken van het ene legale naar het ander geaccepteerde gender. Of eigenlijk: gij zult het u toegekende gender niet zomaar verlaten voor een ander. Continue reading

Een kleine genealogie van gender

Eindelijk heb ik genoeg info verwerkt om een kleine genealogie van gender te schrijven hier. En het doel daarvan is een soort QED te geven dat zowel de klassieke trans gelijk heeft (en de intersekse persoon) die zegt “It’s the body, stupid” als wel de gender-queer die zegt “fuck body, it’s your gender and society’s rules on it”. Daartoe moet ik een hoop historici en filosofen van stal halen. Continue reading