Ik had het idee opgevat om als in Buenos Aires ben, ook een aantal travestis op te zoeken. Niet dat ik er ook maar één ken - dat maakt het wat lastig. Maar het is ook om andere redenen complex. Read the rest of this entry »
Gisteren diende voor de rechtbank in Den Bosch een zaak waarin een transvrouw, Ingrid van Kranen, vergoeding eiste via de Bijzondere Bijstand voor haar borstvergroting als onderdeel van de transseksuele behandeling.
De beroemdste tango van de beroemdste tango componist uit de twintigste eeuw, Carlos Gardel, heet “Volver” terugkeren. Dat is ook mijn plan. Terug naar San Telmo, Buenos Aires. Terug naar Chili. terug nar Patagonië. Zonder fiets deze keer. En korter. Read the rest of this entry »
Eindelijk heb ik hem gezien. De roemruchte Oscarwinnende film Brokeback Mountain. De “homo cowboyfilm”. Een van de meeste gehoorde kritiekpunten is dat er vrijwel geen naakt en (homo)seks in voorkomt. Dat had misschien wel wat meer of explicieter gemogen vergeleken met hun hetero-pendanten, maar ik vond het niet storend. Een mooie film over The love that dare not speak its name. Read the rest of this entry »
Zo heet het stukje van neurobioloog en hersenprofessor dr. Dick Swaab dat gister in het NRC verscheen, in zaterdag&etcetera (p.9) Hij buigt zich weer over transseksuelen. Naast zijn hersenresultaten die hij via de hersenen van overleden transen heeft behaald, zijn er nu ook resultaten van levende mensen binnen. En het zal me nog steeds worst zijn.
Nog welgeteld vijf werkdagen (over twee werkweken verspreid) scheiden mij van het afscheid van mijn werk. Dan ben ik echt boventallig, overbodig en afgedankt.
Vera Springveer is niet meer. Onze eigen Ziggy maar dan echt. Op woensdag 9 juli is hij/zij overleden aan de ziekte die al zovelen van ons de kop heeft gekocht.
Read the rest of this entry »
Heel heel lang geleden in een plaats ver van het Internet hebben mijn lijf en ik hun eerste jaren doorgebracht. Dertig jaar na het begin sloegen we een nieuwe weg in. Weer een paar jaar later diende zich een onverwachte zijweg aan. Nu ik een paar transvormers heb gekocht, de stap heb gezet, geloof ik dat ik weer een stuk verder ben. Beter: een stuk heb voltooid in de geschiedenis van mijn lichaam en mij.
Aan alle mooie dingen komt een einde kennelijk. Eind 2000 dacht ik het bedrijf van m’n leven gevonden te hebben. De gaafste internetprovider van Nederland. Vernieuwend, eigenwijs, activistisch en nog goed betalend ook. En dan zegt de directie half april plotseling: “sorry but you’re no longer needed, or wanted or cared about here” (Soup is good food, Dead Kennedys). Het gevreesde R-woord duikt op en ik ben er een slachtoffer van. En ik ben pissed off.
Afgelopen zaterdag organiseerden de Noodles samen met Hot Pepper een Queer Drag feest in het cafe van OT 301. En het was een groot succes. In een week of twee uiteindelijk hebben we de werving gedaan via diverse e-maillijsten en mond-tot-mond reclame. De Peper zat vol. En we kregen ook nog bezoek van een aantal Electronation-bezoekers uit hetzelfde pand die het bij ons we leuk vonden.
Mijn optreden kon technisch zonder meer beter, maar de lol was er niet minder om.
Hieronder twee foto’s van mijn optreden (met Duncadora Isa en de MC)
