VreerNet

Er is veel queer activisme al jaren lang. En veel activisten zijn heel serieus en zijn in hun strijd voor de juiste terminologie nog erger dan de ergste zeloten. Vandaag kwam ik echter een fraai afgekorte kritiek daarop tegen: de schrijver (m/v/a) vindt dat velen lijden aan AADD (Activist Attention Deficit Disorder).

No wonder we can’t seem to get anything accomplished. I’ve learned over the years that the liberal leanings of our community often lead to “Activist Attention Deficit Disorder.” We can’t focus long enough on our own collective problem to get anything done. Because everyone must be an idealist and “live [their] convictions” we are constantly hamstrung.

Wijze woorden. Vervang voor Europa dat liberal overigens maar even door radicaal.

In ditzelfde blog (sesw, south east south west) wordt via een verwijzing naar wikipedia’s lemma over LBGT een andere geweldige afkorting gesuggereerd voor het grote conflict over TGLB, LGTB, GBLT etc. De schrijver refereert aan het acronym FABGLITTER (from Fetish, Allies, Bisexual, Gay, Lesbian, Intersexed, Transgender, Transsexual Engendering Revolution)”. Dat is ooit gesuggereerd door het tijdschrift Anything that moves. Dit tussen 1990 en 2002 in San Francisco verschenen bi-blad noemde zichzelf naar het vooroordeel dat bi’s alles achter aan lopen dat beweegt (if only!). De wikipedia schrijver vermeldt nog even fijntjes dat ATM geen seks met dieren propageerde evenwel.

Of het FABGLITTER collectief een collectief kan zijn of moet zijn is een vraag die nog heftiger bestrden zal worden dan de vraag of dat voor LBGT geldt (zie bovengenomed AADD ;o). Ik kan me argumentn voor en tegen voorstellen en zal me waarschijnlijk – ingegeven door mijn dwarsheid, vooral aande pro-zijde opstellen (niet zonder hen gevoelig te willen maken voor de contra zijde overigens). Ben toch best een beetje een peacenik dan: geen ruzie maken alsjeblieft!

Bij Helen Boyd kwam ik een mooie quote tegen van Frederick Douglas

When I ran away from slavery, it was for myself; when I advocated emancipation, it was for my people; but when I stood up for the rights of women, self was out of the question, and I found a little nobility in the act.

Oftewel je hoeft niet zelf lbgt te zijn om de belangen te verdedigen. Partner, vriend, kennis kan ook. En anders kan het nog steeds :o)

Bij deze nodig ik  u allen uit de zaak van LBGT actief te ondersteunen. En dat kan tegenwoordig ook uit de leunstoel, mits u pen en papier dan wel een computer met internet daar heeft. Amnesty heeft daaar bijvoorbeeld allerlei mogelijkheden voor. En als het Transgender Netwerk eenmaal op toeren is, wil ik daar ook dit soort dingen gaan doen. Houd je meer van een drankje? Ieder derde zondag van de maand tussen 16 en 20 ur zitten de Noodles in café Saarein te Amsterdam.

Hoop u volgend jaar allen in groten getale op te merken :o)

Ik had het idee opgevat om als in Buenos Aires ben, ook een aantal travestis op te zoeken. Niet dat ik er ook maar één ken – dat maakt het wat lastig. Maar het is ook om andere redenen complex. Read more…

Het is al een tijdje geleden dat ik hier wat neergepend heb (om dat ouderwetse werkwoord maar eens te gebruiken). En de reden is een prozaïsch als waar: drukte. Aangezien niet alle lezers mij van even dichtbij volgen enige gebeurtenissen, ontwikkelingen en plannen hier
.Ik wil op mijn (Spaanse) blog graag een stukje gaan schrijven over het bezopen beleid dat de Chileense regionale regering voert tegen de hongerstakende Mapuches in de gevangenis van Angol (IX). Als het toch over die regio gaat hoop ik nog een kleinstukje te kunnen plaatsen over de strijd die men in Patagonië nu voert tegen de internationale energie-industrie en de nationale mijnbouw. Die willen graag waterkrachtcentrales neerzetten in wat nog vrij ongerepte water ecosystemen zijn. Onder meer de prachtige en schone Río Baker bij Puerto Bertrand en Cochrane. Gelukkig is een deel van de bevolking al hard bezig campagne te voeren op een goede wijze ook. Toen ik vorig jaar in de buurt was heb ik in Coyhaique ook het actiecentrum bezocht en daar nog een leuke activiste leren kennen, Paméla.

Het blijft me bezig houden dat verre land, zij het meer op een afstand inderdaad. Als ik geluk heb, qua tijd en geld, ga ik in de Nederlandse herfst terug voor een tijdje. Het huidige idee is een stukje Ruta Cuarenta in Argentinië(minstens zo ‘hopeloos’ als de Carretera Austral in Chili) te rijden  en dan de Andes over te steken naar Chili. Daar wil ik in ieder geval in Rancagua bij mijn ‘transbroer’ Andrés langs gaan en in Coyhaique. Bij Pamela en anderen en daar nog even wat fietsen ook. Ik ga nu gewoon een flink stuk bussen uit tijdgebrek, fiets onderin.

Wat in Nederland gaande is, is dat ik mij intensief bezig houdt met het wederopgerichte Transgender Netwerk Nederland. Met mijn kameraden van de Noodles hebben we na lang jengelen (vind ik) een ruime maand geleden de eerste bijeenkomst voor elkaar gekregen. En we zijn ook meteen voortvarend van start gegaan.
Daar is ook een heel goede reden voor. We worden nl. genoemd in de Homo-nota van de regering. Jawel, alle transgenders vallen nu onder het begrip homo volgens de nota. “Met de term ‘homo’ of ‘homoseksuelen’ wordt in deze nota bedoeld: lesbische vrouwen, homoseksuele mannen, biseksuele mannen en vrouwen en transgender personen, tenzij dit anders in de tekst is aangegeven”. Tja, daar moet ik dus smakelijk om lachen. Aangezien ik sowieso de neiging heb dingen niet te serieus te nemen en daarnaast me langzamerhand ook wel als gay, dan wel homo afficheer (is dat hele trans-proces dan eigenlijk wel nodig geweest, had ik niet gewoon problemen met zelfacceptatie als homo?! ;D) vind ik het uitermate komisch.
Magoed, eigenlijk is het triest dat we als seksuele variant worden gezien (als in seksualiteit, niet als in sekse). Om nog maar even voor eigen parochie te preken: transgender is in eerste instantie een geval van alternatieve genderexpressie (uiting). Dat kan gepaard gaan met de dringende wens tot lichamelijke aanpassing aan het ervaren geestelijke en emotionele geslacht/gender. En dan komt er los daarvan nog eens seksualiteit om de hoek kijken: op wie je valt, op wat voor lichamen en wat voor (gender)expressies. Die dingen staan los van elkaar. Dat is wel afdoende aangetoond.

In het kader van dit Netwerk en de Homo-nota van Plasterk ga ik binnenkort met twee collega’s op gesprek bij het ministerie van OCW in Den Haag. Ik kan niet zeggen dat ik me daar nou helemaal op verheug maar ik ben wel erg nieuwsgierig. Als dat gesprek een beetje loopt, denk ik dat ik ook in Europa wel wat wil gaan doen met het TransNetwerk. Maar eens zien hoe en wat.

En van geheel andere aard: ik vind de Dierenbescherming gemeen. In principe wil ik even geen kat, maar met die advertenties hier in Amsterdam van kat zoekt baas kom ik toch wel weer in de verleiding. Heel misschien neem ik toch een kat, als verjaarskado of zo misschien wel. Een uit het asiel uiteraard. Of twee, dat ze wat aan elkaar hebben? Dan een verwilderde en een aanhankelijk maatje zoals de Dierenbescherming voorstelt.

Tot zover even. ¡Hasta luego y cuidase!

Al een tijdje niets geblogd. Hier noch op mn spaanstalige blog. Dat wil vooral zeggen dat ik het te druk heb om te schrijven hier. Wat is er de laatste tijd gaande? Veel transzaken zoals de titel aangeeft.Op drie punten eigenlijk. Eerst was daar de diversiteitsstrijd op mijn werk. Ik ben druk bezig diversiteitsbeleid te entameren waar ik werk. De helpdesk moet nou ook eindelijk eens op korte termijn (wat dacht je van vorige week?) meer vrouwen gaan krijgen. Al meer dan een jaar geleden heb ik de knuppel in het hoenderhok gegooid (hanenhok meer) en eindelijk beginnen we wat op stoom te geraken.Ja, ook een bedrijf als XS4ALL is gebaat bij een goed diversiteitsbeleid, zou daar misschien – als voorloper – al lang van doordesemd moeten zijn geweest. Laten we het maar op de wet van de remmende voorsprong gooien, dat we het nu pas doen. We gaan spannende dingen doen. En we leven in interessante tijden.Ten tweede was daar Transfusionfestival. Zondag 11 november jl. was de eerste keer dat er een “feeelgood” dag voor OSM (Ons Soort Mensen) werd gehouden. We waren met een 300 mensen van diverse genderpluimage. Met veel workshops, en veel leuke dingen. En een heerlijk stomende funkband, De Kerozine Kikkers. Grappige “funk meets acid”.En tot slot maar nog in volle voorbereiding is daar de Derde Transgender Gedenkdag. Opnieuw organiseren de Noodles, met het Transgender Netwerk deze keer, de Nederlandse Transgender Gedenkdag. En deze keer hebben we de actieve steun en medewerking van het COC Nederland, van Amnesty International (yes!) en Roze Links. Tegenover de medewerking van deze groepen steekt de medewerking van de rest van mijn waarde Netwerkcollega’s helaas wel zeer schraal af. maar daar gaan we wat aan doen. want transding nummer vier komt er al weer aan: Netwerkvergadering. En reken maar dat ik de roede meeneem (no pun intended ;o))Als ik meer rust heb komen er wel linkjes en plaatjes. Nu mogen jullie het even met blote tekst doen.Vreer speelt I am naked van Stereo Total.

Gelezen op http://kritischlinks.wordpress.com/2007/07/03/niet-meer-terug-in-de-kast/ :”Maak van de Gay Pride Amsterdam 2007 een protest-pride en komt allen naar de Zeedijk. Er is een feestje”Lang niet zo gelachen. maar het is wel een ongelooflijke gotspe. De Amsterdam Pride heeft geen bal met Pride te maken. Pride als LGBT Pride: trots zijn dat je Zo bent, staan voor je rechten. Ja, nu, dit jaar wel even. Bestuurders dreigen een homofeestje te vergallen en dat Pikken We Niet. En We Pikken Het ook Niet dat we niet bloot in een bootje mogen of dat jongeren niet in een bootje mogen. Mee eens. Maar dat is wel mager als Pride.Pride is ontstaan in New York, Greenwich Village, in de Stonewall bar toen de trava’s, transen en gays het op op 28 juni 1969 beu waren dat de politie – die nacht twee keer – hen kwam afpersen. De smeris werd de bar uitgeslagen en er ontstonden stevige rellen. Dit feit wordt als begin van de strijdbare homobeweging die Onze mensenrechten opeist, jaarlijks gevierd in veel landen. In 70 landen mag je überhaupt niet homo zijn en in zes landen staat er de doodstraf op. Voor trans vaak ook.Een Pride die alleen een gezellig zonnig feestje is, is wel een slap aftreksel van – de doorgaans al even slappe- Roze Zaterdag. Dit jaar viel dat gelukkig mee. Geweld tegen ons soort mensen schudt ons weer wakker uit onze gemoedelijke consumptie en doet ons protesteren dat we niet eens meer veilig kunnen uitgaan. Meer dan 40.000 bezoekers op Roze Zaterdag is niet slecht. Die oproep mogen ze wat mij betreft nog wel een aantal jaren herhalen.In Madrid riepen we vorige week in het Alternatieve Blok “¡Manos arriba! La Chueca es un atraco” “Handen omhoog! Chueca is een beroving!” En wat voor Chueca geldt in Madrid geldt ook voor Amsterdams gay barrio: stinkend duur. En niet geinteresseerd in anderen. De Amsterdamse Homohoreca wilde ook niet meer de hele Roze Wester voor komend jaar organiseren. De alternatieve festiviteiten die op 5 mei plaatsvinden leert niet genoeg op. Chueca is groot. Groter dan Warmoesstraat, Kerkstraat en Reguliersdwarsstraat. Maar verder zie ik weinig verschil.Nogmaals gezellig met je soortgenoten uitgaan is niets mis mee. Maar die Pride is wel een bastaardkindje van de LGBT Pride.vreer luistert “Rebel Rebel” van David Bowie